Lütuf ve Bağışlanma

Kimse Tanrı'nın lütuf ve merhamet armağanlarını anlamadan, Tanrı'nın sevgisini gerçekten kavrayamaz. Çelişkili bir şekilde, gerçek sevginin –Tanrı'nın bize olan sevgisinin– ne olduğunu, Tanrı'nın lütfunu anlayamadan gerçek anlamda kavrayamayız.Günlük hayatta gerçekten seven birinin, sevgiyi taklit eden ve eğlenen birinden farklı olduğunu biliriz. Gerçek sevginin kendi çıkarlarımızla beslenmediğini biliriz. Tanrı'nın bize olan sevgisi bu şekildedir. Bizim için en iyisini isteyen, fedakâr, vermekten usanmayan bir sevgi.Tanrı'nın bize olan sevgisinin temelini ve kalitesini anlayabilmemizi sağlayacak belki de en yakın örnek –ki bu bile gerçeğin hafif bir yansıması olarak kalır– çocuklarımıza duyduğumuz sevgidir. Bu yardıma muhtaç, narin, küçük şeyleri hastaneden eve getiriyoruz ve onları seviyoruz. Sevgimizi hak etmek için hiçbir şey yapmamışken, aslında bizim için hiçbir şey yapabilecek güçte değillerken, biz yine de onları seviyoruz. Bir ebeveyn olduğumuz andan itibaren biliyoruz ki bundan sonra hayatımızın büyük bir kısmı artık çocuğumuzun etrafında dönecek ve bu çoğu zaman bizi hayal bile edemeyeceğimiz sıkıntılara sokacak. Yine de onları sevmeye devam ediyoruz, gerçekten seviyoruz. Anne, baba ve çocuklar, Göksel Babamız Tanrı'nın her birimize olan gerçek sevgisini anlayabilmemiz için bir örnektir.Çocuklarımıza olan kayıtsız şartsız sevgimizi düşünürken ve Baba'nın bize olan sevgisinin ne kadar bütün ve koşulsuz olduğunu kavramaya başlarken O'nun merhametinin çok küçük bir kesitini yakalamaya ve Tanrı'nın günahlarımız karşısında hak etmediğimiz halde verdiği kurtuluş ve bağışlanmanın arkasındaki sebebi anlamaya başlarız.Yıllar boyunca kilisede bu konudaki birçok iyi öğretiye rağmen bu merhamet birçok Mesih inanlısını şaşırtıyor. Kendileri merhametin zenginliğinde yaşayamadıkları gibi, diğerlerine merhamet göstermede de başarısız oluyorlar. Birçoğu, Tanrı'nın sevgisinin hak edilmesi, kazanılması gerektiğini düşünerek, gösteriş temelli teolojik düşünceye tutsak bir şekilde yaşamlarını sürdürüyor. İyi şekilde davranarak ve Tanrı için iyi işler yaparak, O'nun onları daha çok seveceğini düşünüyorlar. Oysa bu gerçekten ne kadar uzak! Tanrı bizi şu anda sevdiğinden ne daha az, ne de daha fazla sevebilir. O bizim sevgisinin karşılık beklemeden geldiğini anlayabileceğimiz merhamet noktasında yaşamamızı istiyor. Tanrı'nın sevgisi ve lütfu kabul edilmeyi bekleyen armağanlardır. Peki biz bunları hiç hak edecek miyiz? Hayır! Hiç hak etmiyoruz ama O'nun gözbebeği olan hak etmeyenleriz biz.