Çarmıh Yolu

1947 yılının Nisan ayında İsa Mesih’in ölümden dirilişini anıp kutlamak amacıyla Paskalya’da bir toplantı düzenledim. Bu toplantıya birçok tanınmış İncil müjdecisini de çağırdım. Çünkü bu müjdecilerin bulundukları yerlerde bir uyanış, bir canlılığın gerçekleştiğini duymuştum ve ben de bir uyanış, gelişme ve bir canlılık istiyordum.Çağırdıklarımın çoğu geldi. Ne var ki söyledikleri benim bu konuda anladıklarımdan oldukça farklıydı. Ama bu canlanış ve uyanışa en çok gereksinimi olanın kendim olduğunu gördüm. Bunu daha önce fark etmeyişi şaşırdım. Kendim konuşmacılardan biri olduğum için bu mesaja diğer insanların benden daha çok ihtiyacı olduğunu düşünmüştüm. Eşim ve diğerleri, Tanrı’nın önünde eğilip İsa’nın değerli kanında paklanıp bu bereketi tadarken kendimin kupkuru olduğumu gördüm. Kuruydum çünkü yüksekteydim; her şeyi bilgiyle ölçüyordum. Ama burada İyi Haber’in sadeliğine hayret ettim. Daha doğrusu Kutsal Ruh’la dolmam için yapmam gereken şeyin sadelik ve basitliği beni şaşırttı.Toplantıdaki diğer insanlar İsa’nın çarmıhta yüreklerini nasıl kırıp yumuşattığını ve Kutsal Ruh’la kendilerini nasıl doldurup taşırdığını anlatırken bende böyle bir tanıklık yoktu.Kendi teorilerim ve kurulu plânlarımı uygulamaya uğraşmaktan vazgeçip kişisel günahlarımdan arınmak için çarmıhın altına gelmem gerektiğini hissettim. Bu benim iman yaşamımın tamamen yeniden başlaması gibiydi. Kendini alçaltıp Şeria Nehri’ne girmeye razı olduğunda Naman’ın cildinin olduğu gibi cildim, “küçük bir çocuğunki gibi oldu.” O zamandan beri hayatımda yepyeni bir bölüm başladı. Ancak bu, İsa her şey olsun diye “benliğime” sürekli ölmeyi seçmem ve temizleyen kanında temizlenmek için sürekli O’na gitmem anlamına geldi. Ama bunun yeni bir bölüm olmasının nedeni de zaten budur. 

Yorum

"Bu kitap beni derinlemesine etkiledi. Gerçeklerle dolu, kısa bölümler içeren ince bir kitap. İmanınızda olgunlaşmayı hedefliyorsanız bu kitabı mutlaka okuyun. Hristiyanlar olarak günahlarımız hakkında konuşmayı pek sevmeyiz (affedildiğimiz için), ama Tanrı’nın merhametiyle affedilsek de günahlarımızla yüzleşmeliyiz. Genelde günahlarımız bizi Tanrı’yla ve başkalarıyla olan ilişkilerimizi derinleştirmemizi engeller. Roy & Revel Hession bu konuda sorgulamak istemediğimiz şeylere değiniyor – imanımda nasıl büyüyebilirim? Tanrı’ya karşı nasıl devamlı itaatkâr olabilirim? Cevap basit fakat uygulaması zor. Önce günahımı çarmıha bırakıp, o günah için affedilmeliyim. Bu aşamadan sonra da hayatımda Kutsal Ruh yardımıyla değişiklikler yapmalıyım (bu zor kısmı). Eğer bu yolda yürümeyi kabul edersek Tanrı bize günahlarımızı gösterip onlarla yüzleştirecektir. Bu yolculuk ıstırap dolu olabilir. Tanrı size istediğiniz takdirde her şeyi açık bir şekilde gösterir, ama bunlar zor sindirilebilir şeyler olabilir. Tabi ki biz Hristiyanlar olarak tam olarak bunun, Mesih’in çarmıhta ölmesinin nedeni olduğunu biliyoruz. Tanrı bizi günahlarımızın cezasını çekmesinin yanı sıra bizi günahın esaretinden kurtardı.Bu kitap için Tanrı’ya şükürler olsun – yavaş okuyun, inceleyin ve tekrar tekrar okuyun. Kutsal Ruh’un sizi etkilemesine izin verirseniz yazarın bahsettiği “diriliş”i yaşayacaksınız." "Okuduklarına ruhen ve zihnen hazır olup onları hayatına uygulayabilen bir imanlının hayatı kesinlikle sonsuza dek değişmiş olacaktır. Yazar her bölümde bizi Kurtarıcımız ve yoldaşlarımızla daha kutsal bir yolculuğa çıkartıyor. Böylelikle okurunu kendini inkar etmek, aşağılamak, kırmak ve şevkdolu olmaktan arınmış bir şekilde hayatını yaşamaya teşvik ediyor. Bunun yanısıra, her paragrafı ayrı ayrı sindirip değişebilme potansiyeli de var. Ben bu kitabı şimdiye kadar 3 kez okudum ve birçok kez daha okuyacağım. Mesajı unutulmayacak kadar değerli. Ayrıca güzel bir hediye fikri!!"