Allah’tan Gelen Rüyaları Anlamak

Breslin

Telif Hakkı/Copyright Breslin, 2013

E-Kitap Hristiyan Kitaplar tarafından yapıldı. Daha fazla ücretsiz kitap indirmek için sitemize ziyaret edin.

Türkiye'de Kilise Adresleri

İçindekiler

Giriş

1. İnsanları Kötülükten Döndürmek

2. Gururdan Uzak Tutmak

3. Canlarını Çukurdan Korumak

4. Hayatlarını Ölümden Kurtarmak

5. Bir Rüyanın Rab’den Olup Olmadığını Nasıl Anlarsınız?

6. Allah’ın Esinlemesine Yanıt Vermek

Giriş

Son yıllarda, dünyanın birçok yerinden binlerce kişiye Allah tarafından rüyalar gönderildiğini okuduk ve duyduk. Bu kitapçığı hazırlarken bunların bir kısmına bizler de tanık olduk. Tevrat, Zebur ve İncil’de (hepsine birlikte Kutsal Kitap denmektedir), rüyaların ve görümlerin Allah tarafından insanla iletişim kurmak amacıyla kullanıldığını görürüz. Peki ya günümüzde? Bu, günümüzde de gerçek olabilir mi? Bu sorunun cevabı Tevrat’ta bir peygamber tarafından verilmektedir:

Ondan sonra bütün insanların üzerine Ruhum’u döke-ceğim. Oğullarınız, kızlarınız peygamberlikte bulunacak-lar. Yaşlılarınız düşler, gençleriniz görümler görecek.[1]

Neden Allah rüyalar aracılığıyla konuşur?

Bu sorunun cevabını bulmak için Kutsal Kitap baş vurulabilecek en iyi kaynaktır. Tevrat’ta, Elihu adındaki bir adam Allah’ın insanlarla iletişim kurarken rüyaları kullandığını fark etmiştir. Elihu, Allah’ın bu rüyaları vermesi için dört farklı nedenden bahseder:

İnsan anlamasa da, Tanrı şu ya da bu yolla konuşur. Rüyada, geceleyin görümde, insanları ağır uyku basınca, yatakta yatarlarken, kulaklarına konuşur, uyarısıyla onları korkutur; onları yaptıkları kötülükten döndürmek, gururdan uzak tutmak, canlarını çukurdan,hayatlarını ölümden kurtarmak için...[2]

Rüyaların verilme amaçları, burada görüldüğü kadar karmaşık değildir ve bu konuyu anlamamızda bize yardımcı olacaktır. Elihu’ya göre Allah’ın rüyalar aracılığıyla konuşmasının dört nedeni vardır:

1. İnsanları kötülükten döndürmek.

2. Gururdan uzak tutmak.

3. Canlarını çukurdan korumak.

4. Hayatlarını ölümden kurtarmak.

Kutsal Kitap’ta (Tevrat, Zebur ve İncil) sözü geçen tüm rüyalar bu dört kategoriden birine dahil olmaktadır. Bazı rüyalarsa, daha kapsamlı olarak birkaçına birden dahil olabilmektedir. Yukarıda yer verdiğimiz bu dörtlü sınıflandırmayı, kitabımızda sık sık kullanacağız.

Belki bu kitabı okumanızın sebebi, Allah’tan olabileceğini düşündüğünüz bir rüya gördüğünüz içindir. Eğer rüyanız Allah tarafından verildiyse, O’nun size söylemek istediği önem-li bir şeyler olduğuna emin olabilirsiniz. Bu kitap, Allah’ın söyleyeceklerini anlamanıza yardımcı olmak amacıyla yazıl-mıştır.

Allah’ın sizin hayatınız için isteğinin ne olduğunu daha derinden kavramanız en büyük temennimizdir.

1. İnsanları Kötülükten Döndürmek

Kutsal Kitap’a göre, Allah’ın rüyaları vermesinin sebeplerinden biri, insanları kötülükten döndürmektir.[3] Cehalet, yargı, gurur ve güç, insanların yanlış yönlere sapmasına neden olabilir. Tevrat ve İncil’de bu kategoriye giren çeşitli örnekler vardır. Şimdilik iki tanesine bakalım. Birinci hikayemiz Tevrat’tan, Kral Avimelek’in hikayesidir.

Kral Avimelek’in Rüyası: İlk hikayemiz Hz. İbrahim’in yaşadığı dönemde; karısı Sara ve hayvan sürüleri ile birlikte diyar diyar gezdikleri zamanlarda, yani İ.Ö. 2090 yıllarında geçer. Hz. İbrahim, güçlü Kral Avimelek’in hüküm sürdüğü Gerar şehrine girer. Hz. İbrahim büyük bir peygamberdir, ama bununla birlikte sonuç itibarıyla o da bir insandır. Bir peygamber de olsa zaman zaman hata yapabilmektedir.[4] Hz. İbrahim, Kral Avi-melek ile tanışmak üzeredir, ama korkmaktadır. Çünkü Hz. İbrahim, karısının güzelliğini görüp onu elde edebilmek ve onu eş olarak alabilmek için kralın, kendisinden kurtulmak isteyebileceğini düşünür. Evli olmalarına karşın Sara, Hz. İbrahim’in yarı kız kardeşidir. Böyle bir zayıflık anında, karı koca olmalarına rağmen Kral Avimelek’le tanıştıklarında karı koca değillermiş gibi davranırlar.

Ama Kral Avimelek Sara’nın güzelliğini görünce, Hz. İbrahim’in evlenmemiş kardeşi sanarak onu haremine alır. Hikayenin geri kalanını ve Kral Avimelek’in gördüğü rüyayı dikkatlice okuyun:

İbrahim Mamre'den Negev'e göçerek Kadeş ve Sur kentlerinin arasına yerleşti. Sonra geçici bir süre Ge-rar'da kaldı. Karısı Sara için, “Bu kadın kızkarde-şimdir” dedi. Bunun üzerine Gerar Kralı Avimelek adam gönderip Sara'yı getirtti. Ama Tanrı gece dü-şünde Avimelek'e görünerek, “Bu kadını aldığın içinöleceksin” dedi, “Çünkü o evli bir kadın.” Avimelekhenüz Sara'ya dokunmamıştı. “Ya RAB” dedi, “Suçsuz bir ulusu mu yok edeceksin? İbrahim'in kendisi bana, ‘Bu kadın kız kardeşimdir’ demedi mi? Kadın da İbrahim için, ‘O kardeşimdir’ dedi. Ben temiz vicdanla, suçsuz ellerimle yaptım bunu.”

Tanrı, düşünde ona, “Bunu temiz vicdanla yaptığını biliyorum” diye yanıtladı, “Ben de seni bu yüzden bana karşı günah işlemekten alıkoydum, kadına dokunmana izin vermedim. Şimdi kadını kocasına geri ver. Çünkü o bir peygamberdir. Senin için dua eder, ölmezsin. Ama kadını geri vermezsen, sen de sana ait olan herkes de ölecek, bilesin.”

Avimelek sabah erkenden kalktı, bütün adamlarını çağırarak olup biteni anlattı. Adamlar dehşete düştü. Avimelek İbrahim'i çağırtarak, “Ne yaptın bize?” dedi, “Sana ne haksızlık ettim ki, beni ve krallığımı bu büyük günaha sürükledin? Bana bu yaptığın yapılacak iş değil.” Sonra, “Amacın neydi, niçin yaptın bunu?” diye sordu. İbrahim, “Çünkü burada hiç Tanrı korkusu yok” diye yanıtladı, “Karım yüzünden beni öldürebilirler diye düşündüm. Üstelik, Sara gerçekten kızkardeşimdir. Babamız bir, annemiz ayrıdır. Onunla evlendim. Tanrı beni babamın evinden gurbete gönderdiği zaman karıma, ‘Bana sevgini şöyle göstereceksin: Gideceğimiz her yerde kardeşin olduğumu söyle’ dedim.”

Avimelek İbrahim'e karısı Sara'yı geri verdi. Bunun yanısıra ona davar, sığır, köleler, cariyeler de verdi. İbrahim'e, “İşte ülkem önünde, nereye istersen oraya yerleş” dedi. Sara'ya da, “Kardeşine bin parça gümüş veriyorum” dedi, “Yanındakilere karşı senin suçsuz olduğunu gösteren bir kanıttır bu. Herkes suçsuz olduğunu bilsin.” İbrahim Tanrı'ya dua etti ve Tanrı Avimelek'le karısına, cariyelerine şifa verdi. Çocuk sahibi oldular. Çünkü İbrahim'in karısı Sara yüzünden RAB Avimelek'in evindeki kadınların hamile kalmasını engellemişti.[5]

Kral Avimelek günah işlemiş[6] olsa da Allah, durum daha kötüye gitmeden ona merhamet etti. Burada rüyanın amacı onun suçsuz olduğunu vurgulamak değil, daha fazla hata yapmasını engellemektir.

Daha kötü sonuçlar doğurmadan sorun çözümlendi. Kral tövbe etti, Sara’yı geri verdi; hatta Hz. İbrahim’le sorunu tam olarak çözümlemek için hediyeler bile gönderdi. Hz. İbrahim de Kral Avimelek’i bereketlemek için dua etti; böylece mesele tamamen çözümlendi.

Görüm Nedir?

Rüyalar ve görümler birbirlerine çok yakındırlar. Görüm ile rüyaları birbi-rinden ayırabilmek için en kolay yön-tem, rüyayıuyurken gördüğümüzbir görüm olarak düşünmektir.

Görüm görmek için ise uykuda ol-mak şart değildir. Farklı türleri var-dır. Görüm görürken gözleriniz açık ya da kapalıolabilir. Düşüncede ya da gözler ve kulaklar aracılığıylaalgılanabilir. Görüm görenin hemen yanında bulunan kişiler her zaman onun gördüklerini görmez ve duy-mazlar. Saul’un görümü son derece gerçekti, ama ona eşlik eden yol ar-kadaşları hiçbir şey görmediler, sa-dece duydular.

Tarsus’lu Saul’un Görümü.Şimdiki hikayemiz Tarsus’lu Saul olarak bilinen, Allah’a inananlara zulmeden bir adamınbüyük bir öndere dönüşmesinin hikayesidir. Saul, Yahudi bir din adamıydı. Yahudi geçmişi, gelenek ve görenekleri ve de almış olduğu dini eğitimle çok gurur duyuyordu. Kendini, Yahudigeleneklerini korumaya o kadar adamıştı ki, yaptığı şeyleri Allah adına yaptığını düşünürken O’nakarşı olduğunun farkınabile varamamıştı. Hz. İsa, öğrencilerini bu kişilerin karşısında mağdur olmamaları için uyarmış, onlara şöyle demişti:

Sizi havra dışı edecekler. Evet, öyle bir saat geliyor ki, sizi öldüren herkes Tanrı’ya hizmet ettiğini sanacak.[7]

Tarsus’lu Saul, işte tam bu satırlarda tanımlan-dığı gibi bir adamdı.Onun gördüğü görümİncil’de anlatılır. Hz.İsa’nın göğe alınmasın-dan yaklaşık 35 yıl son-ra Yahudi din önderleri, Hz. İsa’nın öğrencileri-ne işkenceyapıyorlardı. İsa’nın öğretisini yayan öğrencilerinin, kendile-rine tehdit oluşturduğunudüşünüyorlardı. Yahudi din önderleri, “Sanhad-rin” diye bilinen ve Baş-kâhinler tarafından yö-netilen ihtiyarlardan olu-şuyordu. Başkâhinler Hz. İsa’nın öğrencilerinin Yahudi top-lumunda sürekli çoğalmasından rahatsızlık duyuyor ve onları yok etmek için gece gündüz çalışıyorlardı.

Binlerce Yahudi, Hz. İsa’nın yenilenme hareketinin bir par-çası oluyordu (bu harekete “Yol” deniyordu). Ama Baş-kâhinler onları bir tarikat olarak nitelendiriyor ve kendi yet-kilerini sarsmalarından korkuyorlardı. Bu nedenle bağnaz ve ateşli bir Yahudi olan Saul’u, Hz. İsa’yı izleyenleri yakalayıp işkence etmesi için seçmişlerdi. Saul’un Allah’a olan inancı tamdı ve bu yeni tarikat üyeleri diye tanımlanan kişilere baskı yapıp sıkıntı yaratarak Allah’a hizmet ettiğini sanıyordu. Saul köy köy, kasaba kasaba yanında bir grup askerle dolaşarak Hz. İsa’nın izleyicileri olduğunu söyleyen kişi ve önderleritutukluyordu. Acımasızdı ve görevini başarıyla yerine getiri-yordu. İncil’de Saul’un görümü şöyle anlatılır:

Saul ise Rab'bin öğrencilerine karşı hâlâ tehdit ve ölüm soluyordu. Başkâhine gitti, Şam'daki havralara verilmek üzere mektuplar yazmasını istedi. Orada İsa'nın yolunda yürüyen kadın erkek, kimi bulsa tutuklayıp Ye-ruşalim'e[8]getirmek niyetindeydi. Yol alıp Şam'a yaklaştığı sırada, birdenbire gökten gelen bir ışık çevresini aydınlattı. Yere yıkılan Saul, bir sesin kendisine, “Saul, Saul, neden bana zulmediyorsun?” dediğini işitti. Saul, “Ey Efendim, sen kimsin?” dedi. “Ben senin zulmettiğin İsa'yım” diye yanıt geldi. “Haydi kalk ve kente gir, ne yapman gerektiği sana bildirilecek.”

Saul'la birlikte yolculuk eden adamların dilleri tutuldu, oldukları yerde kalakaldılar. Sesi duydularsa da, kimseyi göremediler. Saul yerden kalktı, ama gözlerini açtığında hiçbir şey göremiyordu. Sonra kendisini elinden tutup Şam'a götürdüler. Üç gün boyunca gözleri görmeyen Saul hiçbir şey yiyip içmedi.[9]

Allah Saul’un gözlerini “açmak” için onun görüm görmesini sağladı. İlk defa o zaman Saul, Hz. İsa’nın izleyicilerine karşı takındığı tutumun yanlış olduğunu fark etti. Saul’un önyargısı ve bilgisizliği, onun Rab’bin yollarını görmesini engellemişti. Saul, Hz. İsa’nın izleyicilerinin Allah’ın dostları olduğunu ve O’nun izleyicilerine zulmetmenin O’na zulmetmekle aynı şey olduğunu fark etti. Saul şaşırdı ve korktu. Hayatını Rab’bin yollarına adayan biri için bu korkutucu bir haberdi. Hikaye başka bir görümle devam ediyor. Bu kez Allah, Hz. İsa’nın öğrencilerinden olan Hananya’ya bir görümde şöyle seslendi:

Şam'da Hananya adında bir İsa öğrencisi vardı. Bir görümde Rab ona, “Hananya!” diye seslendi.” Buradayım, ya Rab” dedi Hananya. Rab ona, “Kalk” dedi, “Doğru Sokak denilen sokağa git ve Yahuda'nın evinde Saul adında Tarsuslu birini sor. Şu anda orada duaediyor. Görümünde yanına Hananya adlı birinin geldiğini ve gözlerini açmak için ellerini kendisinin üzerine koyduğunu görmüştür.” Hananya şöyle karşılık verdi: “Ya Rab, birçoklarının bu adam hakkında neler anlattıklarını duydum. Yeruşalim'de senin kutsallarına nice kötülük yapmış! Burada da senin adını anan herkesitutuklamak için başkâhinlerden yetki almıştır.” Rabona, “Git!” dedi. “Bu adam, benim adımı öteki uluslara, krallara ve İsrailoğulları'na duyurmak üzere seçilmiş bir aracımdır. Benim adım uğruna ne kadar sıkıntı çekmesi gerekeceğini ona göstereceğim.[10]

Gördüğü görümde Hananya’nın Hz. İsa’yı görür görmez tanımış olması çok ilginçtir! O, Saul gibi, “Sen kimsin?” diye sormadı. Hananya hemen cevap verdi: “Buradayım, ya Rab.” Hz. İsa’yı tanıyordu, çünkü O’nun öğrencilerinden biriydi.Saul’un Hz. İsa’nın izleyicileri arasında kötü bir ününün olduğu şüphe götürmez bir gerçekti. Ama buna rağmen Hanan-ya Rab’be itaat etmiş ve korkusuna yenik düşmemiştir. Hi-kaye şu şekilde devam eder:

Bunun üzerine Hananya gitti, eve girdi ve elleriniSaul'un üzerine koydu. “Saul kardeş” dedi, “Sen buraya gelirken yolda sana görünen Rab, yani İsa, gözlerin açılsın ve Kutsal Ruh'la dolasın diye beni yolladı.”

O anda Saul'un gözlerinden balık pulunu andıran şeyler düştü. Saul yeniden görmeye başladı. Kalkıp vaftiz oldu. Sonra yemek yiyip kuvvet buldu. Saul birkaç gün Şam'daki öğrencilerin yanında kaldı. Havralarda İsa'nın Tanrı'nın Oğlu[11]olduğunu hemen duyurmaya başladı. Onu duyanların hepsi şaşkına döndü. “Yeruşalim’de bu adı ananları kırıp geçiren adam bu değil mi? Buraya da, öylelerini tutuklayıp başkâhinlere götürmek amacıyla gelmedi mi?” diyorlardı. Saul ise günden günegüçleniyordu. İsa'nın Mesih olduğuna dair kanıtlargöstererek Şam'da yaşayan Yahudiler'i şaşkına çeviriyordu.

Aradan günler geçti. Yahudiler Saul'u öldürmek için bir düzen kurdular. Ne var ki, kurdukları düzenle ilgili haber Saul'a ulaştı. Yahudiler onu öldürmek için gecegündüz kentin kapılarını gözlüyorlardı. Ama Saul'un öğrencileri geceleyin kendisini aldılar, kentin surlarından sarkıttıkları bir küfe içinde aşağı indirdiler. Saul Yeruşalim'e varınca oradaki öğrencilere katılmaya çalıştı. Ama hepsi ondan korkuyor, İsa'nın öğrencisi olduğuna inanamıyorlardı.[12]

Bu, insanları kötü yollarından döndürmek için Allah’ın birrüyayı (bu örnekte bir görümü) kullanışının güzel bir örneğidir. Allah Saul’a kötü yolundan dönmesi ve tövbe etmesi için bir fırsat verdi. Sonuç olarak, Saul sadece Hz. İsa’nın öğrencilerine zulmetmeyi bırakmakla kalmayıp kendisi de onlardan biri oldu. Daha sonra diğer öğrenciler tarafından da kabulgördü ve birkaç yıl içinde büyük ve saygıdeğer bir önder ve öğretmen kimliğini aldı. İncil’de Saul hakkında daha birçok şey anlatılır, ama artık adı değişmiş ve Pavlus olmuştur.

Tartışma Soruları

1. Hz. İbrahim’in korkusu Kral Avimelek’in rüyası için nasıl bir zemin oluşturdu?

2. Kral Avimelek’in rüyasının onu yanlış bir şey yapmaktan nasıl alıkoyduğunu yazınız.

3. Saul’un davranışlarının rüyadan sonra nasıl değiştiğini yazınız.

4. Kral Avimelek ile Saul’un rüyaya/görüme verdikleri tepkilerdeki benzerlikler nelerdir?

5. Sizce Allah’ın Saul’u cezalandırmak yerine tövbe etmesi için ikinci bir şans vermesinin sebebi nedir?

6. Bu iki rüyadan Allah hakkında ne öğrenebiliriz?

7. Çevrenizde, bu bölümdeki rüyalara benzer rüyalar gören insanlar tanıyor musunuz?

2. Gururdan Uzak Tutmak

Kutsal Kitap’a göre, Allah’ın insanlara rüyalar vermesinin ikinci nedeni, onları gururdan uzak tutmaktır.[13] Tevrat, Zebur ve İncil, gururun insanoğlunun işlediği günahların en büyüklerinden biri olduğunu vurgular. Bazıları gururlu olmanın güzel bir özellik olduğuna inanırken, Kutsal Kitap açıkça bunun doğru olmadığını söyler.

Ey gençler, siz de ihtiyarlara bağımlı olun. Hepinizbirbirinize karşı alçakgönüllülüğü kuşanın. Çünkü,Tanrı kibirlilere karşıdır, ama alçakgönüllülere lütfeder.[14]

Gurur (kibir) dolu bir kişi yalnız kendini düşünür, diğer kişileri ve Allah’ı düşünmez. Gururlu kişiler kendilerine olduklarından daha fazla değerverirler. Allah insanları fazla gururdan korumak için rüyalar verir.

Babil Kralı Nebukadnessar’ın Rüyası:

Bu tip rüyalardan biri; Babil Kralı olanNebukadnessar zamanında (İ.Ö. 605-562) görülmüştür. Kendisi; Babil Krallığı’nı en güçlü ve şaşaalı dönemlere taşımıştır. Ba-bil Krallığı Dünya’nın gördüğü en büyük imparatorluklarından biri olmuştur. KralNebukadnessar, Yahuda Krallığı’nı tama-men eline geçirmiştir. Geride kalan Yahu-diler ya sürgüne gönderilerek yaşamlarına devam etmeye zor-lanmış ya daBabil yönetimi altında fakirlik ve yokluk içinde kalmışlardır. Yaşadığı çağda Nebukadnessar, uygarlığı kendi avucunun içinde tutmuştur. Dünyanın en güçlü kişisi olduğu fikrine kapılmıştır. Bu gurur ve kendini yüce görme fikri okadar ileri gitmiştir ki, kendisine Tanrıymış gibi tapınılmasını beklemiştir. Ama bir gece onu bile korkutan bir rüya görmüş-tür. Aşağıdaki hikaye Tevrat’tan alınmıştır:

Yatarken gördüğüm görümler şunlar: Dünyanın ortasında çok yüksekbir ağaç gördüm. Ağaç büyüdü, güçlendi, boyu göklere erişti. Dünyanın dört bucağındangörülüyordu. Yaprakları güzeldi, herkese yetecek kadar bol meyvesi vardı. Yabanıl hayvanlar gölgesinde barınıyor, gökte uçan kuşlar dallarına tünüyordu. Her canlı ondan besleniyordu.

Yatağımda yatarken gördüğüm görümlerde gökten inen bir gözcü, kutsal bir varlık gördüm. Yüksek sesle,‘Ağacı ve dallarını kesin, yapraklarını yolun, meyvesini atın’ diye bağırdı. Altında barınan hayvanlarla dallarına tüneyen kuşlar kaçsın. Ama köklerin bulunduğukütüğü demirle, tunçla çevreleyip yerde, otların içinde bırakın. Göğün çiyiyle ıslansın, hayvanlarla birlikte yerdeki otlardan pay alsın. Ondaki insan yüreği değiştirilsin, yerine hayvan yüreği verilsin. Üzerinden yedi vakit geçsin. Bu yargıyı gözcüler, kararı kutsallarverdi. Öyle ki, her canlı Yüce Olan'ın insan krallıkları üzerinde egemenlik sürdüğünüve onları dilediği kişiye, en hor görülen birine bile verebileceğini bilsin. İşte ben Kral Nebukadnessar'ın gördüğü düş![15]

Kral Nebukadnessar gördüğü rüyadan çok rahatsız olmuştu. Emrinde bulunan çok sayıdaki büyücü ve astrologu rüyayıyorumlamaları için huzuruna çağırdı, ama hiçbirinden tamolarak bir açıklama alamadı. Son olarak Kral Nebukadnessar, gerçek Allah’atapan ve O’nu seven Daniel peygamberi çağırttı. Daniel peygamber, Kral Nebukadnessar’ın diğer danışmanları gibi putlara tapınmıyor, kehanette bulunmuyordu. Bir önceki Babil Kralı Kudüs’ü ele geçirdiği zaman Daniel’i köle olarak yanında getirmişti. Ama Daniel gelecek vaat eden tavırlarıyla beğeni kazanmış ve “Belteşassar” adını almıştı.Kral Nebukadnessar’ın danışmanlarından biri olmuştu ve Allah adamı yönüyle tanınıyordu. Kralın, rüyasını Daniel’e anlatmasıyla hikaye devam eder:

O zaman öbür adı Belteşassar olan Daniel bir süreşaşkın şaşkın durdu, düşünceleri onu ürküttü. Bununüzerine kral, “Ey Belteşassar, bu düş de yorumu daseni ürkütmesin” dedi. Belteşassar, “Ey efendim, keşke bu düş senden nefret edenlerin, yorumu da düşmanlarının başına gelseydi!” diye karşılık verdi “Büyüyen,güçlenen, boyu göklere erişen, dünyadaki herkesçe görülebilen bir ağaç gördün. Yaprakları güzeldi, meyvesi herkese yetecek kadar boldu. Yabanıl hayvanlar altında barınır, gökte uçan kuşlar dallarına tünerdi.

Ey kral, o ağaç sensin! Sen büyüdün, güçlendin. Büyüklüğün giderek göklere erişti, egemenliğin dünyanın dört bucağına yayıldı. “Sen, ey kral, bir gözcünün, kutsal bir varlığın gökten indiğini gördün. ‘Ağacı kesip yok edin, ama köklerin bulunduğu kütüğü demirle,tunçla çevreleyip yerde, otların içinde bırakın. Göğün çiyiyle ıslansın; üzerinden yedi vakit geçinceye dek yabanıl hayvanlarla birlikte pay alsın’ diyordu. Ey efendim kral, düşün anlamı ve Yüce Olan'ın senin başına getireceği yargı şudur:

İnsanlar arasından kovulacak, yabanıl hayvanlarla yaşayacaksın; öküz gibi otla beslenecek, göğün çiyiyleıslanacaksın. Yüce Olan'ın insan krallıkları üzerindeegemenlik sürdüğünü ve krallığı dilediği kişiye verdiğini anlayıncaya dek yedi vakit geçecek. Köklerinbulunduğu kütüğün bırakılması için buyruk verildi. Bunun anlamı şu: Sen göklerin egemenlik sürdüğünü anlayınca krallığın sana geri verilecek. Bu yüzden, ey kral, öğüdümü benimse: Doğru olanı yaparak günahından, düşkünlere iyilik ederek suçlarından vazgeç.Olur ya, gönencin uzun sürer.”[16]

Nebukadnessar’ın başına gelecekleri anlatan bu rüyayı yorumlarken Daniel peygamber çok cesaretli davrandı. Kendikrallığının başına gelecek olaylara ilişkin yorum yapmak po-litik olarak bir danışmanın kolay kolay kalkışabileceği bir davranış biçimi değildi. Bukadar açık bir şekilde konuş-masından dolayı Daniel pey-gamber canından olabilirdi. Ama bütün bu tehlikelererağmen Daniel peygamberkralı tövbe etmeye, doğruolanı yapmaya, düşkünlereiyilik etmeye çağırdı. Yüceolan Allah’ı tanıması içinonu uyardı. Ama uyarı işeyaramadı ve kral yürüdüğüyoldan ve kibirli yapısından vazgeçmedi. Değişmedi. Yüce olan Allah’ın kendisinden üstün olduğunu kabul etmedi. Hi-kaye şöyle devam ediyor:

Bunların hepsi Kral Nebukadnessar'ın başına geldi. On iki ay sonra kral Babil Sarayı'nın damında geziniyordu. Kral, “İşte onurum ve yüceliğim için üstün gücümlekrallığımın başkenti olarak kurduğum büyük Babil!” dedi. Daha sözünü bitirmeden gökten bir ses duyuldu: “Ey Kral Nebukadnessar, krallık senden alındı. İnsanlar arasından kovulacak, yabanıl hayvanlarla yaşayacaksın. Öküz gibi otla besleneceksin. Yüce Olan'ın insan krallıkları üzerinde egemenlik sürdüğünü ve krallığı dilediği kişiye verdiğini anlayıncaya dek yedi vakit geçecek.” Nebukadnessar'a ilişkin bu söz hemen yerine geldi. İnsanlar arasından kovuldu. Öküz gibi otla beslendi. Bedeni göğün çiyiyle ıslandı. Saçı kartal tüyü, tırnakları kuş pençesi gibi uzadı.[17]

Kral Nebukadnessar kendini Allah’la bir tutmuştu. Ama Allah, günahını anlayabilmesi konusunda çok merhametli ve sabırlı davrandı. Ona bir rüya ve rüyayı yorumlayabilmesi için de Daniel peygamberi gönderdi. Ama fazla gururlu oluşu, Allah’ın yaptığı çağrıyı duymasını engelledi.

Kral Nebukadnessar binlerce kişiyi yönetti, güçlü orduların başını çekti ve büyük bir servetin sahibiydi, ama tüm bunlar için Allah’a şükretmedi, kendi topraklarında yaşayan fakir ve zor durumdaki kişilere yardım etme sorumluluğunu görmez-den geldi. Bu sorumluluk ona Allah tarafından verilmişti. Allah fakir, baskı altında yaşayan, zor durumdaki insanları sever ve onlara merhamet etmesi için başlarına yetkililerkoyar. Kral Nebukadnessar ise kibirli karakteri ile bu sorumluluğu görmezden gelmiş ve kendisini Allah yerine koymuştur. Tevrat Allah’ın kibirlileri sevmediğini söyler.

RAB yüreği küstah olandan iğrenir. Bilin ki, öyleleri cezasız kalmaz. Sevgi ve bağlılık suçları bağışlatır,RAB korkusu insanı kötülükten uzaklaştırır.[18]

Allah’ın KralNebukadnessar’ı uyarması bir lütuf ve merhamet hareketidir. Nasıl ki, bir baba kendi oğlunu cezalandırmaktan hoşlanmazsa, Allah da kendi halkını cezalandırmaktan hoşlanmaz. Allah bize karşı sevgi doludur. İncil’de yazdığı gibi:

Bazılarının düşündüğü gibi Rab vaadini yerine getirmekte gecikmez; ama size karşı sabrediyor. Çünkü kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbe etmesini istiyor.[19]

Ama sonuç olarak, gereksiz olarak çekilen acılardan sonra(gereksiz, çünkü Daniel peygamberin uyarılarını dinlemiş olsaydı bu başına gelmeyecekti) Kral Nebukadnessar’ın aklıbaşına çok geç de olsa geldi!

Belirlenen sürenin sonunda ben Nebukadnessar gözlerimi göğe kaldırdım ve kendime geldim. Yüce Olan'ıövdüm. Sonsuza dek Diri Olan'ı onurlandırıp yücelttim. O'nun egemenliği ebedi egemenliktir, Krallığı kuşaklar boyu sürecek. Dünyada yaşayanlar bir hiç sayılır. Ogökteki güçlere de dünyada yaşayanlara da dilediğini yapar. O'nun elini durduracak, O'na, “Ne yapıyorsun?” diyecek kimse yoktur. O anda aklım başımageldi. Krallığımın yüceliği için onurum ve görkemimbana geri verildi. Danışmanlarımla soylu adamlarımbeni aradılar. Krallığıma kavuştum, bana daha büyük yücelik verildi. Ben Nebukadnessar Göklerin Kralı'naşükrederim. O'nu över, yüceltirim. Çünkü bütün yaptıkları gerçek, yolları doğrudur; kendini beğenmişlerialçaltmaya gücü yeter.[20]

Kral Nebukadnessar, Allah’tan gelen bu uyarıya hemen olum-lu bir cevap vermese de, Allah, onun alçakgönüllü bir şekilde karşısına çıkmasını bekledi. Sonunda kralın aklı başına geldi. Gözlerini göğe kaldırdı ve Yüce Olan’ı övdü, kendi yerineO’nu yüceltti. Allah’ınmerhameti o kadar büyüktür ki, ken-dini beğenmiş ve haddini bilmeyen Kral Nebukadnessar bile O’nun merhamet ve sevgisinden nasibini almıştır.

Tartışma Soruları

1. Birinci bölümde okuduğunuz Kral Avimelek ile Kral Ne-bukadnessar’ın rüyalarını karşılaştırın, aralarında gördüğünüz farklılıklar nelerdir?

2. Sizce, Allah rüyada neden böyle simgesel bir dil kullanarak anlamını kraldan sakladı?

3. Daniel peygamber krala ne tavsiye etti? Kral bu tavsiyeyi dinledi mi?

4. Bunca çile çektikten sonra kral neyi öğrendi?

5. Sizce neden Allah kibirlileri sevmez ve onlara karşıdır? Alçakgönüllülük sizin değer verdiğiniz bir erdem midir?

6. Bu rüya aracılığıyla Allah hakkında ne öğrenebiliriz?

3. Canlarını Çukurdan Korumak

Kutsal Kitap’a göre Allah’ın rüyaları vermesinin üçüncü amacı, bireylerin canlarını çukurdan korumaktır.[21] Çukur kelimesinin anlamı, yoldaki basit bir çukurdan çok daha derin bir şey ifade eder. Bu kelime Tevrat ve Zebur’da çoğun-lukla ölüm ya da ölüler diyarını an-latan bir benzetme olarak kullanılır. “Çu-kur” derin, karanlık ve ıssız bir yerdir. Kesilip atıl-mış, yaşam ülkesinden ayrıl-mıştır. Rab, insanların canlarını çukur’a (ölüler diyarına) düş-mekten korumak için onlara rüyalar verir.

Rüyanın (veya görümün) bu türü, rüyayı göreni genellikle önceden takip ettiği yoldan başka bir yola yönlendirir. Bir başka deyişle, kişinin rüyadan önce dikkat etmediği alanlarda fikirlerini değiştirmesine, öğüt istemesine ve/veya Rab’bi daha iyi anlamak isteyip bunun ardınca gitmesine sebep olabilir. Biz bu rüyalara “yönlendirici rüyalar” deriz; çünkü onlar rüyayı göreni “çukur”dan uzağa ve Rab’bi daha iyi anlamaya yönlendirirler.

Sıradaki hikayemiz İncil’de geçiyor ve iki “yönlendirici rüya” örneği içeriyor. Bu rüyaların önemini daha iyi kavramak için Yahudi kültürü ve o zamanın (İ.S. yaklaşık 35-40) tarihi hakkında birkaç şey bilmeniz gerekiyor. Birincisi, Filistin, ordusuyla ülkeyi işgal etmiş olan ve vergi toplayan Roma İmparatorluğu tarafından yönetiliyordu. Yahudiler, vergi ödedikleri ve Romalılar’ın istilasına boyun eğdikleri sürece kendi dinsel geleneklerini yerine getirebiliyorlardı. Dolayısıyla içlerine kapanarak kapalı bir toplum haline geldiler. Romalılar ile (ya da Yahudi olmayan herhangi biriyle) ilişki kurmak, Yahudi kültürüne aykırıydı. Dinsel geleneklerine göre, Yahudi olmayan birinin evine girmek Yahudiler’i dinsel olarak kirli kılardı; Yahudi olmayan biriyle yemek yemek bile haramdı (yani günahtı).

Hz. İsa, ait olduğu Yahudi toplumunun kültürel gelenekleriyle genellikle bir çatışma içindeydi. Yeryüzündeki görevini bitirip göğe yükseldiği zaman birçok öğrencisi vardı; ancak hepsi köken olarak Yahudi’ydi. Hz. İsa’nın bu öğrencileri, Yahudi toplumunun ve kültürünün parçası oldukları için kültürlerinin önyargıları tarafından etkileniyorlardı. Örneğin, Yahudi olmayan birinin, Hz. İsa’nın öğrencisi olabileceğini hayal bile edemiyorlardı. Oysa Hz. İsa onlara bu önyargıları değil, Rab’bin dünyadaki tüm halkları sevdiğini öğretmişti. Hz. İsa’nın, öğrencilerine verdiği son emir, dünyanın her tarafına gidip Müjde’yi yaymalarıydı. Ancak Hz. İsa’nın öğrencileri kültürleri tarafından öyle yönlendirilmişlerdi ki, Rab’bin Yahudiler’i sevdiği kadar Yahudi olmayanları da sevdiğini anlamakta güçlük çektiler. Hz. İsa’nın göğe yükselişinin üzerinden birkaç yıl geçmişti; fakat Hz. İsa’nın öğ-rencileri hâlâ Rab’bin mesajını Yahudi olmayanlara yaymaya başlamamışlardı.

Romalı Yüzbaşı Kornelius’un Görümü: Bu hikaye Rab-bin, Hz. İsa’nın Yahudi öğrencilerini önyargılardan nasıl özgür kılmaya başladığıyla ilgilidir. Önyargıları, onları Rab’bin dünyanın her tarafına gitmelerine ilişkin verdiği buyruğa itaat etmekten alıkoyuyordu. Bu hikaye ayrıca Hz. İsa’nın Müjdesi’nin Yahudi olmayanlara nasıl yayılmaya başladığını da anlatır. Hikaye, iki görüm ve iki kişiyi içeriyor. Birinci kişi, Yahudi olmayan ve işgalci Roma ordusunda yüzbaşılık yapan Kornelius’tur. İkinci kişi ise, Hz. İsa’nın öğrencilerinin önderi olan Yahudi kökenli Pet-rus’tur.

Sezariye’de Kornelius adında bir adam vardı. “İtalyan” taburunda yüzbaşıydı. Dindar bir adamdı. Hem kendisi hem de bütün ev halkı Tanrı’dan korkardı. Hal-ka çok yardımda bulunur, Tanrı’ya sürekli dua ederdi. Bir gün saat üç sularında, bir görümde Tanrı’nın bir meleğinin kendisine geldiğini açıkça gördü. Melek ona, “Kornelius” diye seslendi. Kornelius korku içinde göz-lerini ona dikti, “Ne var, efendim?” dedi. Melek ona şöyle dedi:“Duaların ve sadakaların anılmak üzere Tanrı katına ulaştı. Şimdi Yafa’ya adam yolla, Petrus olarak da tanınan Simun’u çağırt. Petrus, evi deniz kıyısında bulunan Simun adlı bir dericinin yanında kalıyor.” Kendisiyle konuşan melek uzaklaştıktan sonra Kornelius, iki uşağıyla özel yardımcılarından dindar bir askeri çağırdı. Kendilerine her şeyi anlattıktan son-ra onları Yafa’ya gönderdi.[22]

Kornelius büyük ihtimalle İtalyan’dı, çünkü Romalı askerlerin üst kademe taburlarından olan İtalyan taburunda yüzbaşıydı. Kornelius ve ailesi dindar ve Rab’den korkan kişilerdi. Dua eder, fakirlere hediyeler verirlerdi. Fakat “iyi” olmak yeterli değildi. Rab hakkında tam anlamıyla bilgileri yoktu. Bu, gerçek ibadet için gereken önemli bir bilgiydi. Rab, Kor-nelius ve ailesinin, tapındıkları Yüce Varlık hakkında daha iyi bir anlayışa sahip olmalarını istedi.

Petrus’un Görümü: Kornelius’un çağırttığı adam, Hz. İsa’nın Yahudi öğrencilerinden olup Rab hakkında Korneli-us’tan daha iyi bir anlayışa sahip olan Petrus’tu. Fakat unutmayalım ki, Yahu-diler Romalılar’la ilişki kurmuyor, hatta kesinlikle onları ziyaret etmeye bile git-miyorlardı. Petrus arada kalmıştı. Rab-be mi, Yahudi kültürünün önyargılı de-ğerlerine mi itaat edecekti? Hikayeye devam edelim:

Ertesi gün onlar yol alıp kente yaklaşırlarken, saat on iki sularında Petrus dua etmek için dama çıktı. Acıkınca da yemek istedi. Yemek hazırlanırken Petrus kendinden geçti.

Göğün açıldığını ve büyük bir çarşafı andıran bir nesnenin dört köşesinden sarkıtılarak yeryüzüne indirildiğini gördü. Çarşafın içinde, yeryüzünde yaşayan her türden dört ayaklı hayvanlar, sürüngenler, ve kuşlar vardı. Bir ses ona, “Kalk Petrus, kes ve ye!” dedi. “Asla olmaz, ya Rab!” dedi Petrus, “Hiçbir zaman bayağı ya da murdar herhangi bir şey yemedim.” Ses tekrar, ikinci kez duyuldu; Petrus’a, “Tanrı’nın temiz kıldıklarına sen bayağı deme” dedi. Bu, üç kez tekrarlandı. Sonra çarşafı andıran nesne hemen göğe alındı.[23]

Petrus’un gördüğü görüm oldukça tuhaftı. Aşağıda, hikayeye devam ederken, Petrus’a üç kez “kalkıp” her tür vahşi hayvandan “kesip yemesinin” söylendiğine dikkat edin. Bu hayvanların yenilmesi, Yahudiler’in dini geleneklerince yasaktı. Görüm, Petrus’un tanrısallık anlayışıyla çakışıyordu. Petrus görümdeki sesi üç kez reddetti, çünkü atalarının geleneğini bozmak istemiyordu. Ona üç kez, “Rab’bin temiz kıldıklarına bayağı deme” denildi. Petrus gör-düğü görümün simgesel olduğunu anlamıştı; peki bu neyin simgesiydi? Görümün anlamını düşünüp taşındı; anlamın açığa çık-masını bekledi. Bu bekleyiş fazla uzun sürmedi.

Petrus şaşkınlık içindeydi. Gördüğü görümün ne anlama gelebileceğini düşünürken, Kornelius’un gönderdiği adamlar sora sora Simun’un evinin kapısına kadar geldiler. Evdekilere seslenerek “Petrus diye tanınan Simun burada mı kalıyor?” diye sordular. Petrus hala görümün anlamını düşünürken Ruh ona, “Bak, üç kişi seni arıyor” dedi. “Haydi, kalk, aşağıya in. Hiç çekinmeden onlarla git. Çünkü onları ben gönderdim.”

Petrus aşağı inip adamlara, “Aradığınız kişi benim” dedi. “Gelişinizin sebebi ne acaba?” “Doğru ve Tan-rı’dan korkan, bütün Yahudi ulusunca iyiliğiyle tanı-nan, Kornelius adında bir yüzbaşı var” dediler. “Kut-sal bir melek ona, seni evine çağırtıp senin söyleye-ceklerini dinlemesini buyurdu.” Bunun üzerine Petrus onları içeri alıp konuk etti. Ertesi gün Petrus kalktı, onlarla birlikte yola çıktı. Yafa’daki kardeşlerden bazı-ları da ona katıldı.

İkinci gün Sezariye’ye vardılar. Bu arada Kornelius, akraba ve yakın dostlarını toplamış onları bekliyordu. Eve giren Petrus’u karşıladı, tapınırcasına ayaklarına kapandı. Petrus ise onu ayağa kaldırarak, “Kalk, ben de insanım” dedi. Petrus Kornelius’la konuşa konuşa içeri girdiğinde birçok insanın toplanmış olduğunu gördü. Onlara şöyle dedi: “Bir Yahudi’nin başka ulus-tan biriyle ilişki kurmasının, onu ziyaret etmesinin töremize aykırı olduğunu bilirsiniz. Oysa Tanrı bana, hiç kimseye bayağı ya da murdar dememem gerektiğini gösterdi. Bu nedenle, çağrıldığım zaman hiç itiraz etmeden geldim. Şimdi, beni ne amaçla çağırttığınızı sorabilir miyim?”[24]

Bu noktada, Petrus’un çatıda gördüğü görümün anlamını kavradığı açıktır. Rab’bin bu görümü, kendisinin Kornelius tarafından gönderilen Romalılar’la gitmesi için verilmiş olduğunu anladı. Ancak Rab’bin yapmak üzere olduğu şeyin öne-mini ve etkisini henüz tam olarak fark etmemişti. Petrus’un kafası hâlâ karışıktı ve Kornelius’un, kendisini neden çağırt-tığını merak ediyordu.

Kornelius, “Üç gün önce bu sıralarda, saat üçte evimde dua ediyordum” dedi. “Birden bire parlak giysili bir adam önüme çıkıverdi. ‘Kornelius’ dedi, ‘Tanrı senin duanı işitti, verdiğin sadakaları andı. Yafa’ya adam yolla, Petrus diye tanınan Simun’u çağırt. O, deniz kıyısında oturan derici Simun’un evinde kalıyor. Bunun üzerine sana hemen adam yolladım. Sen de lütfedip geldin. İşte şimdi biz hepimiz, Rab’bin sana buyurduğu her şeyi dinlemek üzere Tanrı’nın önünde toplanmış bulunuyoruz.”[25]

Sonunda Petrus her şeyi anladı. Rab, Petrus’a yeni bir anlayış verdi. Geleneklere itaat etmektense, Rab’be itaat etmenin çok daha önemli olduğunu yavaş yavaş öğreniyordu. Onu uyandırmak ve önyargılarını kırmak için iki güçlü görüm gerekti. Ama Petrus gerçekten değişti. Hikaye şöyle devam ediyor:

O zaman Petrus söz alıp şöyle dedi: “Tanrı’nın insanlar arasında ayırım yapmadığını, ama kendisinden korkan ve doğru olan yapan kişiyi, ulusuna bakmaksızın kabul ettiğini gerçekten anlıyorum. Tanrı’nın, herkesin Rab’bi olan İsa Mesih aracılığıyla esenliği müjdeleyerek İsrailoğulları’na ilettiği bildiriden haberiniz vardır. Yahya’nın vaftiz çağrısından sonra Celile’den başlayarak bütün Yahudiye’de meydana gelen olayları, Tan-rı’nın, Nasıralı İsa’yı nasıl Kutsal Ruh’la ve kudretle meshettiğini biliyorsunuz. İsa her yanı dolaşarak iyilik yapıyor, İblis’in baskısı altında olanların hepsini iyi-leştiriyordu. Çünkü Tanrı O’nunla birlikteydi.

“Biz İsa’nın, Yahudiler’in ülkesinde ve Ye-ruşalim’de yaptıkları-nın hepsine tanık olduk. O’nu çarmıha gerip öl-dürdüler. Ama TanrıO’nu üçüncü gün di-riltti ve açıkça görün-mesini sağladı. İsa hal-kın tümüne değil de,Tanrı’nın önceden seç-tiği tanıklara –ölümden dirilmesinden sonra kendisiyle birlikte yiyip içen bizlere– göründü. Tanrı tarafından ölülerle dirilerin Yargıcı olarak atanan kişinin kendisi olduğunu halka duyurmamızı, buna tanıklık etmemizi buyurdu. Peygamberlerin hepsi O’nunla ilgili tanıklıkta bulunuyorlar. Şöyle ki, O’na inanan herkesin günahları O’nun adıyla bağışlanır.”

Petrus daha bu sözleri söylerken Kutsal Ruh, konuşmayı dinleyen herkesin üzerine indi. Petrus’la birlikte gelen Yahudi imanlılar, Kutsal Ruh armağanının öteki uluslardan olanların da üzerine dökülmesini şaşkınlıkla karşıladılar. Çünkü onların, bilmedikleri dillerle konuşup Tanrı’yı yücelttiklerini duyuyorlardı.

O zaman Petrus, “Bunlar, tıpkı bizim gibi Kutsal Ruh’u almışlar. Suyla vaftiz olmalarına kim engel olabilir?” dedi. Böylelikle onların İsa Mesih adıyla vaftiz olmalarını buyurdu. Sonra onlar Petrus’a, birkaç gün yanlarında kalması için ricada bulundular.[26]

O günden sonra Hz. İsa’nın Yahudi öğrencileri yavaş yavaş, kurtuluş mesajının sadece Yahudiler için olmadığını fark etmeye başladılar. Hz. İsa’ya inanan kişiler, hangi ulustan, ırktan, kabileden ya da dinden olurlarsa olsunlar, çukurdan kurtarılabileceklerdi. Hz. İsa’yla ilgili iyi haber, tüm dünya için iyi haberdi. Birkaç yıl içinde, Hz. İsa’nın Yahudi olmayan öğrencilerinin sayısı, Yahudi olanları kat kat aşacaktı. Rab düşleri ve görümleri, bizi kültürümüzdeki bazı adetlerden döndürüp farklı bir yola yönlendirmek için kullanabilir.

Kornelius’un görümündeki meleğin ona, nasıl kurtulacağını söylememiş olması; ama onu konuşması gereken kişiye yönlendirmesi çok ilginçtir. Rab, Hz. İsa’nın öğrencilerine, kurtuluş mesajını yayma sorumluluğunu vermişti. Kornelius’un düşündeki melek, onu bakması gereken yere yönlendirdi. ‘Canı çukurdan koruyan’ rüyalar, gören kişiyi Hz. İsa’ya yönlendiren yönlendirici rüyalardır. Dindar ve Rab’den korkan kişiler olmak, Kornelius ve ailesi için yeterli değildi. İyi işler yapmaları da yeterli değildi. Bu şeyler güzeldi, ama kurtulmak için Hz. İsa’ya inanmaları gerekiyordu. Rab düşleri, O’nu nasıl bulacağımızı göstermek için gönderir.

Tartışma Soruları

1. Kornelius ve Petrus, Allah’tan korkan içten ve açık yürekli kişilerdi. İçten, ama yanlış olmak mümkün mü? Siz hiç böyle bir durumda kaldınız mı? Anlatın.

2. Sizce melek neden Kornelius’a, mesajı doğrudan doğruya iletmektense, Petrus’u gidip almasını söyledi? Mesajı doğrudan doğruya iletmesi daha basit olmaz mıydı?

3. Petrus, görümündeki sese itaat etmeyi başlangıçta neden reddetti? Görümün Petrus’un üzerindeki etkisi neydi?

4. Hangi gelenekler, önyargılar veya tavırlar kişiyi Allah’a itaat etmekten alıkoyabilir? Bunlardan herhangi biri sizi Allah’a itaat etmekten alıkoyuyor mu?

5. Petrus’un, Kornelius ve ev halkına anlattığı mesaj neydi? Ana noktalarını özetler misiniz?

6. Kornelius ve ailesinin, Petrus’un mesajına yanıtı neydi?

7. Bu hikayeler Allah hakkında bize ne öğretiyor?

4. Hayatlarını Ölümden Kurtarmak

Kutsal Kitap’a göre, Allah’ın rüyalar vermesinin dördüncü nedeni, insanların hayatlarını ölümden kurtarmaktır[27] (yani fiziksel ölümden korumaktır). Tevrat’ta ve İncil’de, Rab’bin insanları doğal afetlerden ve zorba adamlardan korumak için onlara rüyalar gönderdiğine ilişkin çarpıcı örnekler vardır. Bu tür rüyalara ilk örneğimizi Tevrat’tan verebiliriz; bu örnek, görkemli bir Mısır firavununun düşünü anlatır. İkinci örnek ise, İncil’de geçer ve Hz. İsa’nın doğumundan sonra gerçekleşmiş bir olaya odaklanır.

Peygamberlik ve Rüya Yorumu

Tevrat ve İncil’de peygamberlik, doğal yollarla bilinemeyen şey-lerin esinlemesiydi. Bu, Allah’ın geçmiş, şimdi ya da gelecekte olacak olayları önceden bildirmesiydi (esinleme). Allah’tan gelen bir düşün yorumu, bir tür peygamberlikti (ya da doğaüstü biresinleme).

Allah’tan gelen rüyaları yorumlamak için formüller, kartlar ya da kitaplar kullanılmazdı. Tevrat, Zebur ya da İncil’de, Allah’tan gelen bir rüyanın şifreli dilini çözmek için rüya yorumlama an-siklopedilerini ya da sözlüklerini kullanan günümüzün popüleruygulamasını destekleyen hiçbir kanıt yoktur. Allah’tangelen rüyaların anlamı Allah tarafından açığa çıkarılırdı, insanlar ta-rafından çözülmezdi. Rüyanın yorumu, yorumlayan tarafındansimge veya farklı tekniklere dayanmaksızın, doğaüstü bir şekilde anlaşılırdı. Böylece bir düşün yorumcusu, tıpkı bir peygamber gibi, Allah’ın sözcüsüydü.

Firavunun Düşü: Firavun, bilge adamlarından hiçbirinin yorumlayamadığı korkutucu iki rüya gördü. Kraliyet sarayında çalışan baş saki firavuna, genç bir Yahudi’nin iki yıl önce, kendisinin ve bir arka-daşının rüyasını doğru yorum-ladığını söyledi. Bu genç Yahudi, Hz. İbrahim’in torununun torunu olan Yusuf’tu. Yusuf işlemediği bir suçtan ötürü uzun yıllar cezalandırıldığı için hapishanede bulunuyordu. Firavun baş sakisinden, Yusuf hakkında bilgi edindikten sonra, bu genç Yahudi’yi, rüyasını yorumlaması için hemen kraliyet sarayına çağırttı.

Firavun Yusuf’u çağırttı. Hemen onu zindandan çıkardılar. Yusuf tıraş olup giysilerini değiştirdikten sonra firavunun huzuruna çıktı. Firavun Yusuf’a, “Bir düş gördüm” dedi, “Ama kimse yorumlayamadı. Duyduğun her düşü yorumlayabildiğini işittim.”

Yusuf “Ben yorumlayamam” dedi, “Firavuna en uygun yorumu Tanrı yapacaktır.”

Firavun Yusuf’a anlatmaya başladı: “Düşümde bir ırmak kıyısında duruyordum. Irmaktan semiz ve güzel yedi inek çıktı. Sazlar arasında otlamaya başladılar. Sonra arık, çirkin, cılız yedi inek daha çıktı. Mısır’da onlar kadar çirkin inek görmedim. Cılız ve çirkin inekler ilk çıkan yedi semiz ineği yedi. Ancak kötü görünüşleri değişmedi. Sanki bir şey yememiş gibi görünüyorlardı. Sonra uyandım. Bir de düşümde bir sapta dolgun ve güzel yedi başak bittiğini gördüm. Sonra solgun, cılız, doğu rüzgarının kavurduğu yedi başak daha bitti. Cılız başaklar yedi güzel başağı yuttular. Büyücülere bunu anlattım. Ama hiçbiri yorumlayamadı.”[28]

Yusuf’un iyi rüya yorumladığı biliniyordu. Fakat gerçekten de öyle miydi? Yusuf, rüyanın yorumunu Rab’bin yapacağını, bunun kendi kişisel yetenek ya da bilgeliğine bağlı olmadığını açıkça bildirdi. Allah doğaüstü esinlemesiyle Yusuf’a, firavunun düşünün doğru yorumunu açıkladı. Bundan sonra Yusuf, firavuna ve tüm Mısır’a olacak şeyler hakkında peygamberlik etti.

Yusuf, “Efendim, iki düş de aynı anlamı taşıyor” dedi. “Tanrı ne yapacağını sana bildirmiş. Yedi güzel inek yedi yıl demektir. Yedi güzel başak da yedi yıldır. Aynı anlama geliyor. Daha sonra çıkan yedi cılız, çirkin inek ve doğu rüzgarının kavurduğu yedi solgun başaksa yedi yıl kıtlık olacağı anlamına gelir.

Söylediğim gibi Tanrı ne yapacağını sana göstermiş. Mısır’da yedi yıl bolluk olacak. Sonra yedi yıl öyle bir kıtlık olacak ki, bolluk yılları hiç anımsanmayacak. Çünkü kıtlık ülkeyi kasıp kavuracak. Ardından gelen kıtlık bolluğu unutturacak, çünkü çok şiddetli olacak. Bu konuda iki kez düş görmenin anlamı, Tanrı’nın kesin kararını verdiğini ve en kısa zamanda uygulayacağını gösteriyor.[29]

Allah Yusuf’a, dünya üzerinde çok şiddetli bir kıtlık olacağını açıkladı. Şimdi ise Yusuf’a, peygamberlik rolüne uygun olarak, firavunun, bu kıtlığa hazırlıklı olabilmesi için ne yapması gerektiğini açıklıyor.

“Şimdi firavunun akıllı, bilgili bir adam bulup onu Mısır’ın başına getirmesi gerekir. Ülke çapında adamlar görevlendirmeli, bunlar yedi bolluk yılı boyunca ürünlerin beşte birini toplamalı. Gelecek verimli yılların bütün yiyeceğini toplasınlar, firavunun yönetimi altında kentlerde depolayıp korusunlar. Bu yiyecek, gelecek yedi kıtlık yılı boyunca Mısır’da ihtiyat olarak kullanılacak, ülke kıtlıktan kırılmayacak.”

Bu öneri firavunla görevlilerine iyi göründü. Firavun görevlilerine, “Bu adam gibi Tanrı Ruhu’na sahip birini bulabilir miyiz?” diye sordu. Sonra Yusuf’a, “Madem Tanrı bütün bunları sana açıkladı, senden daha akıllısı, bilgilisi yoktur” dedi, “Sarayımız yönetimini sana vereceğim. Bütün halkım buyruklarına uyacak. Tahttan başka senden üstünlüğüm olmayacak. Seni bütün Mısır’a yönetici atıyorum.” Sonra mührünü parmağından çıkarıp Yusuf’un parmağına taktı. Ona ince ketenden giysi giydirdi. Boynuna altın zincir taktı. Onu kendi yardımcısının arabasına bindirdi. Yusuf’un önünde, “Yol açın!” diye bağırdılar. Böylece firavun ona bütün Mısır’ın yönetimini verdi.[30]

Allah ülkedeki herkesin açlıktan ölmesini istemediği için fi-ravuna o rüyayı verdi. Bu rüya, Allah’ın sevgisinin bir göstergesiydi. Firavun, kendisine ne olacağı bildirildiği için afet gü-nüne hazırlanabilecekti; ve böylece kimse ölmek zorunda kal-mayacaktı.

Babil Kralı Nebukadnessar’ın aksine (2. bölüme bakın), Mısır firavunu rüyanın yorumunu (ya da peygamberliği) dikkatlice dinledi ve ona göre davrandı. Sadece Mısır’da yaşayan kişilerin değil, Mısırlılar’ın ürün fazlasından yiyecek almaya gelen komşu uluslardan da birçok kişinin hayatı kurtuldu. Allah merhametli ve sevecen olduğu için insanları zamansız ölümden korumak için rüyalar verir.

Yusuf’un (Hz. İsa’nın Üvey Babasının) Düşleri: Şimdi bahsedeceğimiz rüyalar da Yusuf adlı bir kişinin gördüğü rüyalardır. Fakat bu Yusuf, önceki hikayemizde sözü edilen Yusuf değildir. İki Yusuf’un yaşamları arasında yaklaşık 2000 yıllık bir süre vardır. Bu hikaye İncil’de geçer ve Hz. İsa’nın doğumundan hemen sonra gerçekleşen olaylar üzerine odaklanır. Bu olaylar, Hz. İsa’nın üvey babası olan Yusuf’un gördüğü rüyalardır. Yusuf, geçimini marangozluk yaparak sağlayan dürüst bir adamdı. Bu hikaye, Hz. İsa daha küçük bir çocukken yaşanmıştır.

Hz. İsa çok tehlikeli bir zamanda Filistin’de doğdu. Ülke, acımasız bir kral olan Büyük Hirodes’in yönetimi altındaydı (İ.Ö. 37-4). Krala, büyük işler yaptığı için değil, gelmiş geçmiş Filistin kralları arasında adı Hirodes olan ilk kral olduğu için Büyük Hirodes deniliyordu. Tarih bize Hirodes’in, yarı Yahudi olduğunu söyler. Hirodes, o zamanın ölçülerine göre bile gaddar sayılırdı. Kendisine karşı olan tüm politikacıları ve kendi karısı, üç oğlu ve sayısız akrabası da dahil olmak üzere, hakimiyetine karşı tehdit oluşturuğunu düşündüğü herkesi öldürüyordu. Roma İmparatoru Av-gustus bile, “Hirodes’in domuzu olmak, oğlu olmaktan daha iyidir” diyerek Hirodes ile alay etmekten kendisini alamamıştı. Hirodes ölüm döşeğinde bile zalimdi. Ölümünden sadece birkaç gün önce, Yahudi ulusunun tüm önde gelenlerini hu-zuruna getirtti. Onları derhal hi-podroma kilitletti ve çevresini as-kerlerle kuşattı. Askerlere, kendi cenaze töreninde onurlandırıcı bir “yas” olsun diye, ölümünden hemen sonra kilitlettiği bu kişileri öldürmelerini emretti.

Hz. İsa’nın doğumunun hikayesi, Büyük Hirodes’in hükümranlığı zamanında gerçekleşti. Bu hikaye Kral Hirodes’in, Hz. İsa daha çocukken, onu öldürtmeyi nasıl planladığını açıklar. Birazdan göreceğiniz gibi, bu hikayedeki rüyaların yorumlanmaya ihtiyacı yoktu. Rüyaları gören kişiler, onların ne anlama geldiğini gayet iyi biliyorlardı ve görüp işittiklerine itaat ettiler.

İsa’nın Kral Hirodes devrinde Yahudiye’nin Beytlehem Kenti’nde doğmasından sonra bazı yıldızbilimciler doğudan Yeruşalim’e[31]gelip şöyle dediler: “Yahudiler’in Kralı olarak doğan çocuk nerede? Doğuda O’nun yıldızını gördük ve O’na tapınmaya geldik.”

Kral Hirodes bunu duyunca kendisi de bütün Yeruşalim halkı da tedirgin oldu. Bütün başkahinleri ve halkın din bilginlerini toplayarak onlara Mesih’in nerede doğacağını sordu. “Yahudiye’nin Beytlehem kentinde” dediler. “Çünkü peygamber aracılığıyla şöyle yazılmıştır:

‘Ey sen, Yahuda’daki Beytlehem, Yahuda önderleri arasında hiç de en önemsizi değilsin! Çünkü halkım İsrail’i güdecek önder senden çıkacak.’

Bunun üzerine Hirodes yıldızbilimcileri gizlice çağırıp onlardan yıldızın göründüğü anı tam olarak öğrendi. “Gidin, çocuğu dikkatle arayın, bulunca bana haber verin, ben de gelip O’na tapınayım” diyerek onları Beytlehem’e gönderdi.

Yıldızbilimciler, kralı dinledikten sonra yola çıktılar. Doğuda görmüş oldukları yıldız onlara yol gösteriyordu, çocuğun bulunduğu yerin üzerine varınca durdu. Yıldızı gördüklerinde olağanüstü bir sevinç duydular. Eve girip çocuğu annesi Meryem’le birlikte görünce yere kapanarak O’na tapındılar. Hazinelerini açıp O’na armağan olarak altın, günnük ve mür sundular. Sonra gördükleri bir düşte Hirodes’in yanına dönmemeleri için uyarılınca ülkelerine başka yoldan döndüler.

Yıldızbilimciler gittikten sonra Rab’bin bir meleği Yusuf’a rüyada görünerek, “Kalk!” dedi. “Çocukla annesini al, Mısır’a kaç. Ben sana haber verinceye dek orada kal. Çünkü Hirodes öldürmek için çocuğu aratacak.” Böylece Yusuf kalktı, aynı gece çocukla annesini alıp Mısır’a doğru yola çıktı. Hirodes’in ölümüne dek orada kaldı. Bu, Rab’bin peygamber aracılığıyla bildirdiği şu söz yerine gelsin diye oldu: “Oğlumu Mısır’dan çağırdım.”

Hirodes, yıldızbilimciler tarafından aldatıldığını anlayınca çok öfkelendi. Onlardan öğrendiği vakti göz önü-ne alarak Beytlehem ve bütün yöresinde bulunan iki ve iki yaşından küçük erkek çocukların hepsini öldürttü. Böylelikle Peygamber Yeremya aracılığıyla bildirilen şu söz yerine gelmiş oldu:

Rama’da bir ses duyuldu, ağlayış ve acı feryat sesleri! Çocukları için ağlayan Rahel avutulmak istemiyor, çünkü onlar yok artık!

Hirodes öldükten sonra, Rab’bin bir meleği Mısır’da Yusuf’a rüyada görünerek, “Kalk!” dedi, “Çocukla annesini al, İsrail’e dön. Çünkü çocuğun canına kıymak isteyenler öldü.” Bunun üzerine Yusuf kalktı, çocukla annesini alıp İsrail’e döndü. Ama Yahudiye’de Hi-rodes’in yerine oğlu Arhelas’ın kral olduğunu duyunca oraya gitmekten korktu. Rüyada uyarılınca Celile böl-gesine gitti. Oraya varınca Nasıra denen kente yer-leşti.” [32]

Bu hikayede, Allah’ın insanları ölümden korumak için rüyaları kullanışının birçok örneğini görüyoruz. Birincisi, Allah yıldızbilimcileri bir rüyayla uyardı. Yıldızbilimciler doğudan, büyük ihtimalle Arabistan veya İran’dan (eski Babil’den) gelmiş bilge adamlardı. Onlar, eski peygamberlikler ve astronomi üzerine çalışmaları sayesinde, Yahudiler’e büyük bir kralın doğması gerektiğini anlamışlardı. Bu kralı hediyelerle onurlandırmak istediler. Hz. İsa’yı bulduktan sonra, Allah onları bir rüyada, Kral Hirodes’in yanına dönmemeleri konusunda uyardı. Yıldızbilimciler bu uyarıya uygun davranarak Hirodes’i atlatıp ülkelerine başka yoldan döndüler.

Bu hikayede Allah, bir rüyada Yusuf’a bir melek göndererek ona, Hz. İsa’nın hayatını kurtarmak için derhal Mısır’a kaçması gerektiğini söyledi. Yusuf o gece gördüğü rüyaya itaat etti. Sahip olduklarının hepsini bırakıp yabancı bir ülkeye gitti. Mısır’da birkaç yıl yaşadıktan sonra bir rüyada, ailesini İsrail’e geri götürmesi kendisine söylendi. Yusuf yine itaat etmekte gecikmedi.

Sadece Allah’ın bildiği sebeplerden ötürü, hayatta bazı olaylar sabit ve değiştirilemez görünür... kıtlık ya da kötü bir diktatörün hakimiyeti gibi acı, ölüm ve yıkım getiren olaylar bile! Allah insanlara olan sevgisini, olayı değiştirmek yerine, tüm sonuçlarından uzak durabilmeleri için onları uyararak gösterir. O, bize verdiği her esinlemeye uygun davranmamızı ister. Bu bölümdeki her iki hikayede de, bir rüyada verilen uyarıdan yararlanmamız için itaatkar davranışın zorunlu ol-duğunu görüyoruz.

Tartışma Soruları

1. Firavunun büyücüleri onun rüyasını neden yorumlayama-dılar? Halbuki onların rüyalarla ilgili derin bilgileri, genç olan Yusuf’tan kesinlikle çok daha fazlaydı.

2. Allah kıtlığın olmasını engellemek yerine, firavunu kıtlığa karşı uyarmak için ona bir rüya verdi. Allah’ın neden böy-le yaptığı konusunda bir fikir yürütün.

3. Firavunun gördüğü rüya mı hayat kurtardı, yoksa rüyasına verdiği yanıt mı? Açıklayın.

4. Kral Hirodes, Hz. İsa’yı neden yok etmek istedi?

5. Kral Hirodes ile ilgili uyarı rüyaları gören kişiler kimlerdi? Bu uyarılar nelerdi?

6. Bu hikayeler bize Allah hakkında ne öğretiyor?

5. Bir Rüyanın Rab’den Olup Olmadığını Nasıl Anlarsınız?

Bu, cevaplanması gereken önemli bir sorudur. Bir rüyanın Allah’tan geldiğini düşünmek için konu üzerinde titiz bir çalışma yapmak gerekir. Hepimizin bildiği gibi, birinin Allah tarafından verilen bir rüya gördüğünü düşünmesi, bunu gerçek kılmaz. Geçmişte birçok kişi, Allah tarafından verilen bir rüya gördüğünü varsayarak O’nu kızdırdılar. Tevrat’ta şöyle yazılıdır:

“Evet, kendi sözlerini söyleyip, ‘Rab böyle diyor’ diyen peygamberlere karşıyım” diyor RAB. “Uydurma düşler gören peygamberlere karşıyım” diyor RAB. “Bu düşleri anlatıyor, yalanlarla, boş övünmelerle halkımı baş-tan çıkarıyorlar. Ben onları ne gönderdim, ne de ata-dım. Bu halka hiç mi hiç yararları yok” diyor RAB.[33]

Allah uydurma rüyaların yalanlarıyla halkı baştan çıkaranlara karşıdır. Bu nedenle bir rüyanın Allah’tan olduğunu kabul etmeden önce, o rüyayı çok dikkatli bir şekilde sınamalıyız. İncil, peygamberlik sözleriyle ilgili, rüyalar için de geçerli olan şu öğüdü verir:

Peygamberlik sözlerini küçümsemeyin. Her şeyi sınayın, iyi olana sımsıkı tutunun. Her çeşit kötülükten kaçının.[34]

Peygamberlik sözlerini (ya da Allah’tan gelen rüyaları) küçümsememeli, her şeyi sınamalıyız. Peki düşleri sınamamız için kullanmamız gereken ölçütler nelerdir? Biz beş ölçütöneriyoruz. Bu ölçütler, çok kapsamlı olmamalarına rağmen, bir rüyanın Allah’tan olup olmadığını sınamakta size yardımcı olup iyi bir başlangıç sağlayacaktır.

Normal Uyku Döngüsüyle İlgili Gerçekler:

Gördüğümüz birçok rüya (uyurken meydana gelen) insan aklının doğal bir sonucudur. Son 60 yılı aşkın süredir, uyku ve düşlerüzerine birçok yararlı klinik araştırma yapılmıştır. 1953 yılındaelektromanyetik beyin faaliyetlerinin sürekli görüntülenmesi, uy-kunun 3-4 farklı aşamasının keşfedilmesini sağlamıştır. Uykunun en derin aşaması, Hızlı Göz Hareketi (HGH) uykusudur. HGH uykusu esnasında beyin oldukça aktiftir; gözler göz kapaklarının altındahızlı bir şekilde hareket ederler ve vücudun geniş kasları gevşer.

Araştırmalar, gerçeğe çok yakın olan rüyalarımızın çoğunun HGH uykusu sırasında gerçekleştiğini göstermektedir. Klasik bir araş-tırma, HGH uykusunun her 90-100 dakikada bir, gecede 3-4 kezgerçekleştiğini ve gece ilerledikçe görülme zamanının uzadığınıgöstermiştir. Biz her gece en azından yaklaşık bir ya da iki saatve genellikle dört ile yedi civarında rüya görürüz. Biz uyurkenbile aklımız dinlenmez. Aksine, HGH uykusu(rüyaların çoğunluğunun yer aldığı, uykunun en derin aşaması) esnasında, vücudun tüm ana kaslarının tamamıyla gevşemesine rağmen, aklımız son dereceaktiftir.

Klinik Araştırmalar:

Bir kişinin HGH uykusu sırasındauyandırıldığında, rüyalarının detay-larını kendiliğinden uyandığı zaman-dan daha iyi hatırlayabildiği açığaçıkarılmıştır. Rüyanın sona ermesin-den yaklaşık beş dakika sonra, içe-riğinin yarısı unutulur. On dakikason-ra ise %90’ı unutulur.

Hayatımızın yaklaşık 1/3’ü uykuda geçmektedir. Otuz yaşına geldiğiniz zaman, 87.600 saatten (3.650 gün-den) fazla bir zamanı, ya da yaklaşık on yılı, uyuyarak ve en azından bu-nun üç yılını düş görerek geçirmiş olacaksınız. Lütfen şunu unutmayın ki, Kutsal Kitap hiçbir zaman, haya-tımızın neredeyse % 10’unu düş gö-rerek geçirmemize rağmen, rüyaları-mızdan anlam çıkarmamızı istemez, buna teşvik etmez.

Rüyaları Sınamak için Ölçütler:

1. Tüm rüyaların Allah’tan olmadığını anlayın.

2. Rüyanın Kutsal Kitap’la çelişmediğinden emin olun.

3. Rüya hakkında Hz. İsa’ya iman etmiş kişilere danışın.

4. Rüyanın hangi amaçla verildiğinin farkına varın.

5. İçinizde Allah’a itaat etme arzusu besleyin.

1. Tüm rüyaların Allah’tan olmadığını anlayın

Kutsal Kitap, her sıra dışı rüyanın kaynağının Allah olmadığını öğretir. Bir rüyanın Allah’tan olup olmadığını sınamanın ilk adımı, o rüyanın başka bir kaynağının olma olasılığını elemektir. Örneğin, rüyaların çoğunluğunun normal uykumuz sırasında meydana geldiğini bilmeniz gerekmektedir (bir sonraki sayfada bulunan kutuya bakınız).

Birçok sıra dışı rüyanın kaynağı, aklımızı etkileyen şeyler olabilir. Örneğin; endişe, kimyasallar (alkol ve ilaçlar), hatta kötü ruhlar bile akıl yanılsamaları yaratabilirler. Aklımızı etkileyen her şey rüyalarımızı da etkileyebilir. “Akıl” kavramı, Tevrat’ta ve İncil’de sık sık yürek, can ve ruh kelimeleriyle birlikte kullanılır. Bu kavram, sadece beynimizden ya da ‘düşünmek’ten daha fazlasını içerir. Kişinin düşünme, bilme, hissetme, isteme gibi kişisel deneyimlerinden oluşan tüm (içsel) yaşamını ifade eder. Bu bölümde “akıl” kelimesini bu anlamda kullanıyoruz.

Yıllardır birçok kişi, rüyalarının Allah’tan geldiğini düşünerek aldanmıştır. Tevrat bizi, peygamber olduklarını iddia eden kişilerden bazılarının bile uydurma düşler görebilecekleri ko-nusunda uyarır.

Adımla yalancı peygamberlik edenlerin ne dediklerini duydum. ‘Bir düş gördüm! Bir düş!’ diyorlar. Kafala-rından uydurdukları hileleri aktaran bu yalancı pey-gamberler ne zamana dek sürdürecekler bunu?[35]

Yukarıdaki bölümde açıkça görülüyor ki, ba-zı rüyalar insan aklının yanılsamalarından kay-naklanır.

Yanılsama, tanımı gereği, gerçek ya da doğ-ru olduğuna inanılan sahte ya da uydurma bir şeydir. İnsan aklı yanıl-samalara açık olduğu için, bir rüyanın Allah-tan gelip gelmediğini varsayma noktasında çok yavaş olmamız ge-rekir. Sıra dışı bir rüya-nın Allah’tan olup ol-madığı konusunda yar-gıya varmadan önce, onun başka bir şeyden kaynaklanma olasılığını elemiş olma-lıyız. Örneğin bir rüyanın kaynağı, bilinen yanılsama kaynak-ları olan a) endişe, b) kimyasal dengesizlikler, hatta c) kötü ruhlar olabilir.

a. Endişe (Kaygı): Zihinsel ya da duygusal endişe, sıra dışı rüyaların genel kaynağıdır. Aklımız tedirgin olduğunda, bu durum sık sık gerçeğe yakın rüyalara ya da kabuslara neden olur. Kabuslar ve rahatsız edici rüyalar endişenin bir işaretidir. Korku, travma, acılık, ağrı, hastalık, alerjiler gibi birçok şey bu karışıklığa sebep olabilir. Zebur’da yazılı olan bir özdeyiş şöyle der:

Çok tasa kötü düş, çok söz akılsızlık doğurur.[36]

Bu özdeyişte Zebur, insanın ortak bir deneyiminden bahseder (kaygı ve korku düşlerimizi etkiler). Boşanma, hastalık, kazalar, yas ve şiddet gibi travmaya yol açan olaylar, duygusal stres ve kabuslar üretebilir. Bunlara, Travma Sonrası Stres Hastalığı (TSH) denir ve travma geçirmiş kişilerde görülen ortak bir durumdur. Televizyonda gece yarısı izlediğimiz ve zararsız gördüğümüz korku filmleri, aylarca süren travma sonrası stres kabuslarına sebep olabilir. Aynı şekilde acılık, kızgınlık, gücenme ve kıskançlık gibi duygular da kabuslara ve rahatsız edici rüyalara sebep olurlar.

Ruh halimiz (duygular, irade/istek, hisler, düşünceler vs.) rüya görme şeklimizde önemli bir rol oynar. Zihinsel ya da duygusal endişeden kaynaklanan rüyalar açıklayıcı olabilir, ancak bunlar insan aklının içsel karmaşalarının bir parçasıdır ve Allah’tan gelen rüyalarla aynı kategoride değildirler. Allah, endişeli bir kişiye bir rüya verdiğinde, rüyanın diğer özellikleri, onun kendi endişelerinden değil, Allah’tan kaynaklandığına dair kanıt sağlayacaktır.

b. Kimyasal Dengesizlik: Alkol ve uyuşturucuların, sanrılara ve gerçeğe yakın rüyalara sebep olduğu bilinmektedir. Aynı şekilde, yetersiz beslenme, uykusuzluk, sersemlik ve hazımsızlık da rüyaları etkileyen kimyasal dengesizliklere ve zihinsel çarpıtmalara sebep olabilir. Uyuşturucular ve alkol, ruh halimizi değiştirmek ve sanrılar (gerçek dışı görüntüler) üret-mek konusunda oldukça ünlüdür. Zebur bile alkolün, akıl üze-rindeki sanrıya sebep olan, aldatıcı etkilerini kabul eder.

Şarabın kızıl rengine, kadehte ışımasına, boğazdan aşağıya süzülüvermesine bakma. Sonunda yılan gibi ısırır, engerek gibisokar. Gözlerin garip şeyler görür, aklından ahlaksızlıklar geçer.[37]

Bazı kişiler rüyaları ve sanrıları, sözde dinsel deneyimler yaşamak amacıyla arttırmak için alkol veya diğer uyuşturucuları kullanırlar. Nitekim bu tür uygulamalarla üretilen rüyalar ve görümler Allah’tan değil, aklın yanılsamalarından kaynaklanır.

c. Kötü Ruhlar (Cinler): Ruhlar da sıra dışı rüyaların sebebi olabilir; ancak Tevrat’ta ya da İncil’de bunun açık bir örneği yoktur.[38] Hindu dini ve New Age taraftarları rüya görmeyi, “ilahi” güçler ve ruhlarla iletişim kurmakta önemli bir araç olarak görenler arasındadırlar. Bu dünya görüşüne göre, ruhlar iyi, kötü ya da nötr olabilirler.

Medyumlar ve ruh çağıranlar, kendileri ya da müşterilerinin sözde iyiliği için, doğaüstü rehberlik yapmaya ya da ruhsal boyutla bağlantı kurmaya çalışan kişilerdir. İşlerini genelde rüyalar, translar, seanslar, dinsel törenler, çay yaprağı okumaları vs. aracılığıyla yaparlar. Rüyalar ve rüyaların yorumlarıyla ilgili yazınların çoğu, Tevrat, Zebur ve İncil’de sergilenen dünya görüşünden son derece farklı bir dünya görüşüne sahip kişiler tarafından yazılmıştır.

Tevrat, insanlar için, ruhlar dünyasıyla bağlantı kurmanın olası olduğunu doğrular. An-cak Tevrat, ruhlarla iletişim kurmanın Allah’ın gözünde tiksindirici olduğu konusunda oldukça nettir. Tevrat’ta ve İncil’de insanlara, meleklere, kötü ruhlara ya da ölülerin ruh-larına değil, sadece Allah’a dua etmeleri emredilir. Ruhlarla bağlantı kurmak daha fazla karmaşaya ve aldanmaya sebep olacaktır. Tevrat medyumlar, ruh çağıranlar ve ölülerin ruh-larıyla iletişim kuranlarla ilgili şöyle der:

Aranızda... falcı, büyücü, muskacı, medyum, ruh çağıran ya da ölülerin ruhlarına danışan kimse olmasın. Çünkü RAB bunları yapanlardan tiksinir...[39]

Cincilere, ruh çağıranlara yönelmeyin. Onlara danışmayın, kirlenirsiniz. Tanrınız RAB benim.[40]

Kutsal Kitap’ta meleklerin (iyi ruhlar) insanlarla, Allah tarafından gönderilmedikçe, iletişim kurmadıkları yazılıdır. Tevrat, Zebur ve İncil, insanlara sadece Allah’a dua edip yalnız O’na tapınmaları gerektiğini öğretir. İnsanlar asla ruhlara (meleklere bile) dua etmemeli, onlarla bağlantı kurmaya ça-lışmamalıdır. Melekler, Allah’a sadık ve itaatkâr oldukları için, Allah tarafından gönderilmedikçe insanlarla iletişim kur-mazlar.

Aynı şey kötü ruhlar için söylenemez. Kötü ruhlar insanlarla bağlantıyı başlattıkları gibi, ruhlarla bağlantı kurmaya çalışan insanlara da cevap verirler. Rüyalar, medyumlar ya da ruh çağıranlar aracılığıyla ruhlarla bağlantı kurmaya çalışırsanız, size cevap vermek için sadece kötü ruhların hazır olacağın-dan emin olabilirsiniz. Evlenilecek kişiyle ilgili öğüt veya herhangi bir kararla ilgili yönlendiriş aramak ya da ruhlarla bağlantı kurmaya teşebbüs etmek, kötü ruhlara kapanması zor kapılar açacaktır. Allah, insanlığa rehberlik etmeleri için ruh-ları görevlendirmemiştir. O, bu rolü bizzat üstlenmiştir. İn-cil’de, Hz. İsa’nın öğrencileri ruhlar tarafından aldatılmama-ları için uyarılmışlardı. İncil, Şeytan’ın bile bir melek gibi görünmek için kimliğini gizlediğini söyler:

...Şeytan da kendisine ışık meleği süsü verir. [41]

Bu nedenle rüyaları, ruhlar dünyasıyla bağlantı kurma yolu olarak kullanır-sanız, bu, bir medyum ya da ruh ça-ğıran biri gibi hareket ederek Allah’a itaatsizlik ediyorsunuz anlamına gelir. Bir ruhla bağlantı kurarsanız, bunun (belki kendisine iyi bir ruh süsü veren) kötü bir ruh olduğundan ve sizi kabus-lara, daha fazla korkuya ve ruhsal bağlara götüreceğinden emin olabilirsiniz.

2. Rüyanın Kutsal Kitap’la çelişmediğinden emin olun

Bir rüyanın Allah’tan olup olmadığını sınamada bir başka adım da, o rüyanın Tevrat, Zebur ya da İncil’in öğretileriyle çelişmediğinden emin olmaktır. Allah’ın sözü, herhangi bir rüyadan daha güvenilir ve kesindir. Allah, Kutsal Kitap’ta zaten vermiş olduğu yönlendiriş ile bir rüyada çelişmeyecektir. Allah’tan gelen herhangi bir rüyanın, Tevrat, Zebur ve İncil’deki öğretişleri yalanlamayacağından, geçersiz kılmayacağından ya da “güncellemeyeceğinden” emin olabilirsiniz. Kutsal Kitap’ı ne kadar iyi bilirseniz, bir düşün Allah’tan olup olmadığını da o kadar iyi anlarsınız.

Düşü olan peygamber düşünü anlatsın; ama sözümü alan onu sadakatle bildirsin. “Buğ-dayın yanında saman nedir ki?” diyor RAB. “Benim sözüm ateş gibi değil mi? Kayaları paramparça eden balyoz gibi değil mi?”[42]

Yukarıdaki bölümde, buğdayın samandan üstün olması gibi, Allah’ın sözünün de rüyalardan üstün olduğu söylenmektedir. Kutsal Kitap, aracılığıyla rüyaların geçerliliğini sınadığımız “baş kaynak’tır. Rab’den kaynaklanan rüyaların asla cinayete, aldatmaya, cinsel ahlaksızlığa, yalana, hırsızlığa, açgöz-lülüğe, bencilliğe veya sahte öğretişe teşvik etmeyeceğinden tamamıyla emin olabiliriz. Örneğin, Allah’ın, bir rüyada ken-disine net bir şekilde, eşini ve çocuklarını bırakıp yakın za-manda tanışmış olduğu daha genç bir bayanla başka bir yere taşınmasını söylediğini iddia eden bir adamla ilgili bir makale okudum. Bu düş Allah’tan değil, kendi aklının bir yanılsa-masından kaynaklanmıştı. Allah’tan gelen rüyalar, Allah’ın Tevrat, Zebur ve İncil’de zaten açıklamış olduğu şeylerle çelişen hiçbir şeyi asla yönlendirmeyecek ve o yöne teşvik etmeyecektir. Allah tarafından verilen rüyalar ancak ve ancak kişiyi güçlendirir, teşvik eder, uyarır ve rahatlatır.[43]

Kutsal Kitap’ı iyi bilmek, bir rüyanın Rab’den olup olmadığını anlamak için oldukça yararlıdır. Bu konuda; Tevrat, Zebur ve İncil hakkında iyi bir anlayışa sahip bilgili bir imanlıya danışmanızı tavsiye ederiz.

3. Rüya hakkında Hz. İsa’ya iman etmiş kişilere danışın

Rüyanızı anlamak ve Kutsal Kitap’la çelişmediğini doğrulamak için yardıma ihtiyaç duyarsanız; Tevrat, Zebur ve İncil’i iyi bilen bir imanlı bulun. Ondan rüyanızı dinlemesini, anlayış için sizinle dua etmesini isteyin.

Üçüncü bölümde, içten kişilerin rüyalarında Hz. İsa’nın öğrencilerini arayıp bulmaya yönlendirildiklerini okumuştuk. Romalı Yüzbaşı Kornelius ve inanlılara zulmeden Saul dindardı ve Rab’bi hoşnut etmek isteyen içten insanlardı. Fakat dindar olmalarına rağmen, Rab’le ilgili bilgilerinde bir şeyler eksikti. Petrus geldi ve Kornelius’a Hz. İsa’nın mesajını açıkladı; Hananya Saul’a geldi ve onun şifa bulması için dua etti. Rab, Hz. İsa’nın öğrencilerini bu dindar adamların her ikisine de gönderdi. Rab her iki adama da görüm verdi, ancak işi sonuçlandırmak için Hz. İsa’nın öğrencilerini kullandı.

Hz. İsa’nın her öğrencisi peygamberlikte bulunma ya da rü-yaları yorumlama armağanına sahip değildir, ancak birçoğu Tevrat, Zebur ve İncil hakkında iyi bir anlayışa sahiptir. Bu anlayışa sahip değillerse, sahip olan birisini bulup sizin o kişiyle bağlantı kurmanızı sağlamalıdırlar.

Önceki bölümlerde, Allah’tan gelen rüyaların Allah’ın halkı tarafından yorumlandığını gördük. Hem Mısır firavunu, hem de Kral Nebukadnessar rüyalarını anlamak için yorumculara ihtiyaç duydular. Kendi astrologları, bilge kişileri ve büyücüleri Allah’tan gelen rüyaları yorumlamakta yetersiz kaldılar. Günümüz astrologları, bilge kişileri ya da büyücüleri, endişe ya da ruhlardan etkilenen rüyaları yorumlayabilirler; fakat gerçek Rab’den gelen rüyaları yorumlayamazlar.

Rab günümüzde düzenli bir şekilde, insanlara Kendisi’nden gelen düşlerin anlamlarını anlamaları konusunda yardım etmeleri için Hz. İsa’nın öğrencilerini kullanmaktadır. Zaten günümüzde, Allah’tan gelen rüyaların çoğu bilmeceler ve simgesel anlatımlarla dolu değildir. Rüyaların amacı çoğu zaman açıktır.

4. Rüyanın hangi amaçla verildiğinin farkına varın

Birinci bölümden dördüncü bölüme kadar, Rab’bin rüyaları vermesinin dört nedenini tanımladık.[44]

- İnsanları kötülükten döndürmek,

- Gururdan uzak tutmak,

- Canlarını çukurdan korumak ve

- Hayatlarını ölümden kurtarmak.

Allah, verdiği rüyaları bu dört kategoriyle sınırlamasa da, O’ndan gelen rüyalar dört ortak özellik gösterirler.[45] Rüyanız bu kategorilerden bir ya da daha fazlasına giriyorsa, Allah’tan gelen bir rüyanın ortak özelliklerini taşıyor demektir.

Bizim tecrübelerimize göre, Allah diğer üç kategoriden daha çok, canlarını çukurdan korumak kategorisine giren rüyaları veriyor gibi görünüyor. Dünyanın her yerinden Hz. İsa ile ilgili rüyalar gören çok sayıda kişiye ilişkin hikayeler duy-duk. Yakın zamanda bana bu tür düş gören bir kişinin tipik bir örneği anlatıldı.

Bir bayan şöyle bir düş görmüştü: Rab elinde, kendisine vermek istediği ışıktan muhteşem bir armağan tutuyordu. Ama o, sahip olduklarına tutunmayı tercih edip hediyeyi sürekli reddediyordu. Uyandıktan sonra, hediyeyi geri çevirdiğine çok pişman oldu. Düşü gördüğü hafta, ona Allah’ın Hz. İsa ara-cılığıyla sunduğu armağanı anlatan bir imanlıyla karşılaştı. Bu bayan birkaç gün sonra Hz. İsa’nın öğrencisi oldu.

İnsanlar dünyanın her tarafında Allah tarafından verilen düşler görüyorlar. Bu kişiler çoğunlukla, Hz. İsa’yı izlemenin teşvik edilmediği ya da sosyal açıdan kabul edilebilir olmadığı ailelerden ve/veya toplumlardan geliyorlar. Bu kişiler rüyalarında görmeselerdi, Hz. İsa’yı izleyip izlememeyi asla düşünmezlerdi. Ancak düşleri dikkatlerini çekti ve yüreklerini Hz. İsa’ya karşı yumuşattı. Böylece bu rüyalar, canlarını (onları yeni bir doğrultuya yönlendirerek) çukurdan korudu ve (yüreklerini yumuşatarak) gururdan uzak tuttu.

5. İçinizde Allah’a itaat etme arzusu besleyin

Allah’tan gelen rüyalar genellikle, rüyayı görenin eylemde bulunmasını ya da tepki göstermesini gerektirir. Tevrat ve İncil’de, rüyalar hakkında okuduğumuz bölümlerde de durum böyleydi. Rüyadan yarar sağlamak için, rüyayı görenden eylem beklenmişti. İtaat etmeye istekli olmak, genellikle Allah’ın iradesini anlamak için bir önkoşuldur. İtaat etmek istemediğimiz sürece, Allah’ın isteğini (bir rüyanın yorumu gibi) bilmeyi bekleyemeyiz. Hz. İsa bunu şöyle ifade eder:

Eğer bir kimse Tanrı’nın isteğini yerine getirmek istiyorsa, bu öğretinin Tanrı’dan mı olduğunu, yoksa kendiliğimden mi konuştuğumu bilecektir.[46]

Hz. İsa, “Rab’bin isteğini yerine getirmeyi” seçmeyi, bir mesajın Allah’tan olup olmadığını bilmenin önkoşulu olarak görmektedir. Allah, gizemlerini isteksiz yüreklere açıklamak zorunda değildir. Ancak ilginç olan şu ki, Rab bazen inatçı insanlara bile düşler verir (Kral Nebukadnessar gibi). Allah bunu, onlara kendilerini alçaltmaları ve itaat etmeleri için bir şans vermek amacıyla yapar. Fakat Allah’a itaat etme isteği olmadan, O’nun size verebileceği rüyaları anlamanın yararı ya da anlamı yoktur.

Gördüğümüz en üzücü şeylerden biri, rüyalarıyla ilgili hiçbir şey yapmayan kişilerdir. Bu kişiler rüyalarını anlamak için hangi adımı atmaları gerektiğini bilmediklerinden, korktuklarından ya da başka bir nedenden ötürü rüyalarını görmezden gelirler. Allah bizi nadiren herhangi bir şey yapmaya zorlar. Bu nedenle, rüya aracılığıyla yapmanızı istediği konuda sizi zorlamayacaktır. Allah’ın isteğini göz ardı edip O’nun gönderdiği rüyalara karşılık vermemek mümkündür.

Bizimle görmüş olduğu rüyayı paylaşan bir bayan tanıyoruz. Rüyasında, iki genç bayan onunla ‘yaşam sözü’nü paylaşmak için kapısına gelmişler. Bu bayan rüyasındaki ‘yaşam sözü’ teriminin ne anlama geldiğini bilmiyordu. Kısa süre sonra, iki genç bayan gerçekten kapısına geldi ve onunla Hz. İsa’yla ilgili konuşmaya başladı. Bu bayan İncil’de Hz. İsa’ya ‘Yaşam Sözü’ dendiğini öğrendi. Üzücü olan şu ki, 13 yıl sonra bu bayan, kapısına gelen bayanların getirdikleri mesaja hâlâ yanıt vermemişti. Tanıdığımız başka biri birkaç ay önce Hz. İsa’yla ilgili birçok rüya gördüğünü söyledi. Rüyalarını daha dün görmüş gibi net hatırlayabilmesine rağmen, bunları gör-mezden gelip unutmaya çalışmıştı; çünkü yanıt verirse, bu-nun yaşamını değiştireceğini biliyordu.

Hz. İsa 2000 yıl önce Kudüs şehrine girdiğinde, halk O’nu kabul etmedi. Bunun üzerine Hz. İsa şöyle dedi:

Keşke bugün sen de esenliğe giden yolu bilseydin. Ama şimdilik bu senin gözlerinden gizlendi. Senin için öyle günler gelecek ki, düşmanların seni setlerle çevirecek, kuşatıp her yandan sıkıştıracaklar... Çünkü Tanrı’nın senin yardımına geldiği zamanı fark etmedin.[47]

Bazı kişiler Allah’ın kendilerine neden konuşmadığını merak ederler. Bu kişiler şöyle derler: “Rab bana bir konuşsa ya da bir mucize gösterse... O’nun yolundan giderim… vb.” Maalesef, Hz. İsa’nın zamanında olduğu gibi, sorun Allah’ın sessiz olması değil, çok az insanın O’nu dinlemesidir. Allah kendisini insana hem genel, hem de belirli yollarla açıklar. O kendisini genel olarak yaratılış aracılığıyla açıklar. İncil’de şöyle yazılıdır:

Tanrı’nın görünmeyen nitelikleri –sonsuz gücü ve Tanrılığı– dünya yaratılalı beri O’nun yaptıklarıyla an-laşılmakta, açıkça görülmektedir. Bu nedenle özürleri yoktur.[48]

Belki Allah düşünüzde sizinle konuşuyordur; fakat Allah’ın söyledikleri sizin için önemli değilse, O’nun sesini dinlemeyi umursamayabilirsiniz. Romalı Yüzbaşı Kornelius, görümünde aldığı mesajla ilgili bir şeyler yapma ihtiyacı duydu. Petrus’un kim olduğunu ya da ne söyleyeceğini bilmediği halde, hemen onu çağırttı. Kornelius Allah’ın kendisine söylemek istediği şeyi duyma konusunda istekli olduğu için, Allah onu ve ailesini bereketledi. Hz. İsa, Allah’ın mesajının ne kadar değerli olduğunu şu benzetmeyle açıklamıştır:

...Göklerin Egemenliği, güzel inciler arayan bir tüccara benzer. Tüccar, çok değerli bir inci bulunca gitti, varını yoğunu satıp o inciyi satın aldı.[49]

Allah’ın ardınca gitmek, her türlü bedele değer. Hz. İsa’yla ilgili bir rüya ya da görüm görmek, başınıza gelen hem en kötü, hem de en iyi şey olabilir. Görmezden gelerek Allah’ın size söylemeye çalıştığı şeyi reddederseniz, bu başınıza gelebilecek en kötü şey olabilir. Çünkü böylece Allah’tan uzaklaşırsınız. Rüyanıza yanıt verip Allah’ı ararsanız, bu başınıza gelen en iyi şey olabilir. Hz. İsa şöyle söz vermiştir:

Dileyin, size verilecek; arayın, bulacaksınız; kapıyı çalın, size açılacaktır. Çünkü her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana açılır.[50]

...Bense insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim. Ben iyi çobanım. İyi çoban koyunları uğruna canını verir.[51]

Allah’ın size söylemek istediği şeyi anlamak için çaba göstermeniz gerekmektedir. Bir sonraki bölüm bu konu üzerinedir: “Allah’ın Esinlemesine Yanıt Vermek.”

Tartışma Soruları

1. Rüyaların ortak kaynağı en çok nedir?

2. Allah’tan bir rüya gördüğümüzü iddia etmeden önce niçin çok dikkatli olmalıyız?

3. Bu bölümdeki beş ölçütten hangisini anlamanın ya da uygulamanın en zor olduğunu düşünüyorsunuz?

4. Allah, neden bir rüyanın anlamını gizler?

5. Allah’tan gelen bir rüyaya itaat etmeye hazır mısınız?

6. Hiç Allah’tan geldiğini düşündüğünüz bir rüya gördünüz mü? Anlatın.

6. Allah’ın Esinlemesine Yanıt Vermek

Tevrat, Zebur ve İncil’de, yarattıkları ile öylesine ilgilenen ve onlarla iç içe olan bir Allah keşfediyoruz ki, Hz. İsa bunu şöyle ifade etmektedir:

İki serçe bir meteliğe satılmıyor mu? Ama Babanız’ın (Rab’bin) izni olmadan bunlardan bir teki bile yere düşmez. Size gelince, başınızdaki bütün saçlar bile sa-yılıdır. Onun için korkmayın, siz bir çok serçeden daha değerlisiniz.[52]

Hz. İsa’nın öğrencilerinden olan Petrus da Allah’ın insanlara ne kadar değer verdiğini anlamıştı. Petrus bunu şu sözlerle dile getirir:

Bütün kaygılarınızı O’na (Rab’be)yükleyin, çünkü O sizi kayırır.[53]

Rab size bir rüya verdiyse, bu büyük olasılıkla Allah’ın sizi sevip sizinle ilgilendiğini bilmeniz içindir. Aynı zamanda bu rüyayla sizin dikkatinizi çekmek ister. Ancak rüyalar her ne kadar harika olsa da, Rab rüyadan çok daha güvenilir ve kesin olan vahyini vermiştir. Kutsal Kitap, Allah’ın insanlığa verdiği muhteşem bir esindir. Ama O’nun insanlığa verdiği en muhteşem esin bir Kişi’dir.

Allah’ın En Muhteşem Esinlemesi

Tevrat, Zebur ve İncil’de Allah’ın insanlarla baş etmesi ile ilgili esinlemeler buluruz. Asıl sürprizlerden biri Allah’ın mesajının gökten bir kitap şeklinde değil, bir insan biçiminde gönderilmiş olmasıdır. İncil bunu şöyle ifade eder:

Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. Başlangıçta O, Tanrı’yla birlikteydi. Her şey O’nun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey O’nsuz olmadı. Yaşam O’ndaydı ve yaşam insanların ışığıydı. Işık karanlıkta parlar. Karanlık O’nu alt edemedi.[54]

Burada Allah’ın Sözü’nden bahsediliyor. “Söz”ün Allah’la birlikte, hatta Söz’ün Allah olduğunu öğreniyoruz. Peki “Söz” kelimesi ne anlama geliyor? Bunu anlamak için oku-maya devam etmeliyiz:

Söz insan olup aramızda yaşadı. O’nun yüceliğini –Ba-ba’dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğul’un yüceliğini– gördük.[55]

İncil,Rab’bin Sözü’nün gerçekten gelip dünyada aramızda yaşadığına dair sıra dışı bir iddiada bulunuyor. Dahası, Söz’ün Hz. İsa olduğunu iddia ediyor. Asıl nokta şudur: Hz. İsa, bir peygamberden ya da Rab’bin harika bir elçisi olmaktan çok daha üstün bir konumdadır. Hz. İsa, Rab’bin mesajı ve en muhteşem esinlemesidir. Hz. İsa kim olduğu ve özellikle kendisinin insanlığın en büyük ihtiyacına nasıl cevap verdiğine ilişkin bazı şaşırtıcı ifadelerde bulunmuştur. Bunlardan birkaçına bir göz atalım:

Hz. İsa’nın Kendisi Hakkındaki İddiaları

Çoğu filozof ve psikolog yüzyıllardır, insan yüreğinde derin bir açlık olduğu konusunda görüş birliğindedirler. Freud, “İnsanlar sevgiye açtır” sonucuna vardığını söylemiştir. Bir baş-ka filozof olan Jung, “İnsanlar kendilerini ifade etmeye açtır” ve Adler, “İnsanlar önemsenmeye açtır” demiştir. Ama Hz. İsa, “Ben Yaşam Ekmeği’yim” demiştir. Başka bir deyişle, içsel açlığınızı gidermek istiyorsanız, Hz. İsa “Bana gelin” diyor.

İsa, “Yaşam ekmeği Ben’im. Bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden hiçbir zaman susamaz” dedi.[4]8

Birçok kişi kendisini karanlıkta, hayal kırıklığı ve üzüntü içinde olduğunu hisseder. Ne yapacaklarını, nereye gidecek-lerini bilmezler. Hz. İsa işte böyle insanlara şunu demiştir:

Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.[4]9

Birçok kişi ölümden korkar. Ölüm korkusu başlangıçtan beri insanlıkla beraber olmuştur. Ancak, Hz. İsa kendisi hakkında şu çarpıcı iddiada bulunmuştur:

Diriliş ve yaşam Ben’im. Bana iman eden kişi ölse de yaşayacaktır. Yaşayan ve bana iman eden asla ölmeyecek.[56]

Her türlü özgeçmişten ve tüm uluslardan, zengin ve yoksul insanlar kaygı, endişe, korku ve suçluluk hisleriyle yüklüdürler. İnsanlar, Rab için hissettikleri susuzluğu gidermeyen dini kurallar ve geleneklerin ağırlığının yükünü taşıyorlar. Hz. İsa onlara şöyle diyor:

Ey bütün yorgunlar ve yükü ağır olanlar! Bana gelin, ben size rahat veririm. Boyunduruğumu yüklenin, benden öğrenin. Çünkü ben yumuşak huylu, alçakgönül-lüyüm. Böylece canlarınız rahata kavuşur. Boyundu-ruğumu taşımak kolay, yüküm hafiftir.[57]

Birçok insan gerçeği arıyor. Farklı dinlerle, felsefelerle ve fikirlerle karşılaşmış bu kayıp insanlar, neyin doğru olduğunu ya da Rab’bi nasıl bulacaklarını bilmiyorlar. Hz. İsa onlara şöyle diyor:

Yol, gerçek ve yaşam Ben’im. Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.[58]

Hz. İsa’nın kendisiyle ilgili sıra dışı iddialarının listesi devam ediyor. Başka bir örnek daha görmek için Hz. İsa’nın felçli bir adamla arasında geçen hikayeye bir bakalım:

Birkaç gün sonra, İsa tekrar Kefarnahum’a geldiğinde, evde olduğu duyuldu. O kadar çok insan toplandı ki, artık kapının önünde bile duracak yer kalmamıştı. İsa onlara Tanrı sözünü anlatıyordu. Bu arada O’na dört kişinin taşıdığı felçli bir adamı getirdiler. Kalabalıktan O’na yaklaşamadıkları için, bulunduğu yerin üzerindeki damı delip açarak felçliyi üstünde yattığı şilteyle birlikte aşağı indirdiler. İsa onların imanını görünce felçliye, “Oğlum, günahların bağışlandı” dedi.

Orada oturan bazı din bilginleri ise içlerinden şöyle düşündüler: “Bu adam neden böyle konuşuyor? Tanrı’ya küfrediyor! Tanrı’dan başka kim günahları bağışlaya-bilir?” Akıllarından geçeni hemen ruhunda sezen İsa onlara, “Aklınızdan neden böyle şeyler geçiriyorsunuz?” dedi. “Hangisi daha kolay? Felçliye ‘Günahların ba-ğışlandı’ demek mi, yoksa, ‘Kalk, şilteni topla, yürü’ demek mi? Ne var ki, İnsanoğlu’nun yeryüzünde gü-nahları bağışlama yetkisine sahip olduğunu bilesiniz diye...” Sonra felçliye, “Sana söylüyorum, kalk, şilteni topla, evine git!” dedi. Adam kalktı, hemen şiltesini topladı, hepsinin gözü önünde çıkıp gitti. Herkes şaşa-kalmıştı. Tanrı’yı övüyorlar, “Böylesini hiç görmemiş-tik!” diyorlardı.[59]

Dini önderlerin tepkisi şuydu: “Bu adam neden böyle konu-şuyor? Rab’be küfrediyor. Rab’den başka kim günahları ba-ğışlayabilir?” Hz. İsa felçli adamı iyileştirerek günahları af-fetme yetkisine sahip olduğunu göstermeye devam etti. Gü-nahı bağışlayabilme iddiası gerçekten şaşırtıcıydı.

Hz. İsa’nın kendisiyle ilgili öne sürdüğü bir başka iddia ise, bir gün dünyayı yargılayacağı yönündeydi. Hz. İsa, o gün tüm ulusların kendi huzurunda toplanacağını ve onları kendisinin yargılayacağını söyledi. Bazıları sonsuz yaşamı miras alacak, diğerleriyse Rab’den sonsuza dek ayrı kalma cezasını çekeceklerdi.

İnsanoğlu kendi görkemi içinde, bütün melekleriyle gelince, görkemli tahtına oturacak. Ulusların hepsi O’nun önünde toplanacak, O da koyunları keçilerden ayıran bir çoban gibi, insanları birbirinden ayıracak.[60]

Burada Hz. İsa’nın iddiası daha da şaşırtıcı hale gelir; sadece yargıç olacağını değil, yargının ölçütü de olacağını söyler. Başka bir deyişle, Yargı Günü’nde bize ne olacağı, Hz. İsa’ya bu hayatta nasıl yanıt verdiğimize bağlıdır!

Koyunları sağına, keçileri soluna alacak. O zamanKral, sağındaki kişilere, ‘Sizler, Babam’ın kutsadıkları, gelin!’ diyecek. ‘Dünya kurulduğundan beri sizin için hazırlanmış olan egemenliği miras alın! Çünkü acıkmıştım, bana yiyecek verdiniz; susamıştım, bana içecek verdiniz; yabancıydım, beni içeri aldınız. Çıplaktım, beni giydirdiniz; hastaydım, benimle ilgilendiniz; zindandaydım, yanıma geldiniz.’ “O vakit doğru kişiler O’na şu karşılığı verecek: ‘Ya Rab, seni ne zaman aç görüp doyurduk, susuz görüp su verdik? Ne zaman seni yabancı görüp içeri aldık, ya da çıplak görüp giydirdik? Seni ne zaman hasta ya da zindanda görüp yanına geldik?’ “Kral da onları şöyle yanıtlayacak: ‘Size doğrusunu söyleyeyim, bu en basit kardeşlerimden biri için yaptığınızı, benim için yapmış oldunuz.’

“Sonra solundakilere şöyle diyecek: ‘Ey lanetliler, çekilin önümden! İblis’le melekleri için hazırlanmış sönmez ateşe gidin! Çünkü acıkmıştım, bana yiyecek vermediniz; susamıştım, bana içecek vermediniz; yabancıydım, beni içeri almadınız; çıplaktım, beni giydirmediniz; hastaydım, zindandaydım, benimle ilgilenmediniz.’ “O vakit onlar da şöyle karşılık verecekler: ‘Ya Rab, seni ne zaman aç, susuz, yabancı, çıplak, hasta ya da zindanda gördük de yardım etmedik?’ “Kral da onlara şu yanıtı verecek: ‘Size doğrusunu söyleyeyim, madem ki bu en basit kardeşlerimden biri için bunu yapmadınız, benim için de yapmamış oldunuz.’ “Bunlar sonsuz azaba, doğrular ise sonsuz yaşama gidecekler.” [61]

Bir başka yerde, Hz. İsa’nın öğrencileriyle konuştuğunu görüyoruz. Onlarla çok zaman geçirmiş olmasına rağmen, O’nun tam olarak kim olduğu konusunda öğrencilerinin kafası hâlâ karışıktı. Hz. İsa onlara şöyle seslenir:

…Beni görmüş olan, Baba’yı görmüştür. Sen nasıl, ‘bize Baba’yı göster’ diyorsun? Benim Baba’da, Baba-nın da bende olduğuna inanmıyor musun? Size söy-lediğim sözleri kendiliğimden söylemiyorum, ama ben-de yaşayan Baba kendi işlerini yapıyor. Bana imanedin; ben Baba’dayım, Baba da bendedir. Hiç değilse bu işlerden dolayı iman edin.[62]

Rab’den gelen başka hiçbir peygamber (ya da haberci) böyle bir iddiada bulunmamıştır, bulunamaz da! Hz. İsa, yeryüzünde yaşamış olan hiç kimseyle karşılaştırılamaz. O şöyle diyordu: Allah’ı tanımak, onu bilmek istiyorsanız, bana bakın. Allah’ın insanlık için çağrısının ne olduğunu bilmekistiyorsanız, benim sözlerimi dinleyin. Herkes kendisi hakkında harika iddialarda bulunabilir, zaten birçok kişi bulunuyor da! Peki bu iddiaları destekleyen kanıtları var mı? Hz. İsa’nın yaşamına şöyle bir göz atalım ve O’nun, Rab’bin Sözü olduğuna dair ileri sürdüğü iddiaları destekleyen şeyler var mı, birlikte keşfedelim.

Hz. İsa’nın Mucizeleri

Hz. İsa gerçekleştirdiği mucizelerin, Allah’ın kendisiyle olduğuna dair kanıtlar olduğunu söyledi; gerçekten de gerçekleştirdiği bazı mucizeler daha önce hiç görülmemişti. Bir düğüne gittiğinde suyu şaraba çevirdi.[63] Doğa olayları üzerinde yetkiye sahipti, öyle ki, bir gün fırtına esnasında bir tek-nedeyken rüzgarı ve dalgaları azarladı. Rüzgar ve dalgalar da O’na itaat etti.[64] Birçok kişiye şifa verdi: Kör doğmuş bir adamın gözlerini açtı, sağırların duymasını, dilsizlerin konuşmasını ve sakat birinin döşeğini toplayıp yürümesini sağladı.[65] Birçok insanı, hayatlarını kontrol eden kötü ruhlardan özgür kıldı; üç kez ölüleri diriltti. Bunlar, Hz. İsa’nın kim olduğuyla ilgili iddialarını destekleyen harika mucizelerden sadece birkaçıdır.

Hz. İsa’nın Karakteri

Belki dini liderlerin sizden uzak ve yaklaşılmaz insanlar olduğunu düşünmüşünüzdür. Ama bu, Hz. İsa için geçerli değildir. İncil’de O’nun yaşamını okuduğumuzda, insanların O’nunla birlikte olmayı sevdiklerini görüyoruz. Bu insanların birçoğu çok farklı insanlardı. Onlar o zamanın sevgiye aç insanlarıydı: Fahişeler, cüzamlılar, yoksullar ve çocuklar. Baş-ka bir deyişle, toplum tarafından aşağılanan kişilerdi. Şunu unutmayalım ki, bu insanlar Hz. İsa’nın yaptığı mucizelerden çok, onlara karşı duyduğu sevgiden etkilendiler. Hz. İsa gü-nahlarına rağmen onları sevdi ve onlarla ilgilendi. Aslında O’nun gerçekleştirdiği tüm mucizelerin ardında yatan gerçek, sonsuz sevgisiydi.

Çarmıhtaki ölümü bile karakterinin ve sevgisinin gücüne tanıklık etti. Düşmanları Hz. İsa’yı tutukladıkları zaman, öğ-rencilerinden biri O’nu kılıçla korumaya hazırdı. Aslında O’nun tüm öğrencileri savaşıp O’nu korumak için tetikte bekliyorlardı. Fakat Hz. İsa’nın onlara ne dediğine bakın:

O zaman İsa ona, “Kılıcını yerine koy!” dedi. “Kılıç çekenlerin hepsi kılıçla ölecek. Yoksa Babam’dan yardım isteyemez miyim sanıyorsun? İstesem, hemen şu an bana on iki tümenden fazla melek gönderir. Ama böyle olması gerektiğini bildiren Kutsal Yazılar o zaman nasıl yerine gelir?”[66]

Hz. İsa korunmasız değildi. Gökten yardım çağırabilir, kurtarılabilirdi. Ancak O, öyle güçlü bir karaktere sahipti ki, ken-disiyle ilgili peygamberliklerin gerçekleşmesi için gücünü kullanmadı. Bizim günahlarımızın cezasını ödemek için çarmıha gitti. O bizi sevdi ve bizim hayatımız karşılığında kendi hayatını verdi. Düşmanları O’nu yakalayıp işkence yaptıklarında, çarmıha gerip el ve ayaklarından çivilediklerinde bile O şöyle dua ederek sevgisini tekrar gösterdi:

Baba, onları bağışla, çünkü ne yaptıklarını bilmiyor-lar.[67]

Hz. İsa’nın Dirilişi

Hz. İsa çarmıhta öldükten sonra bir mezara kondu. Fakat üçüncü gün izleyicilerinden bazıları bedenine baharatlar koymaya (o zamanın bir geleneğiydi) geldiklerinde, bedenin orada olmadığını fark ettiler ve çok şaşırdılar. Sonra, Kutsal Kitap’ta anlatıldığı üzere, melekler göründü ve onlara Rab-bin O’nu ölümden dirilttiğini söylediler! Hz. İsa, daha sonra göğe alınmadan önce öğrencilerine göründü.[68]

Tarih boyunca birçok kişi harika öğretişlerle ortaya çıktı. Birkaçı harika mucizeler gerçekleştirdi; fakat hiçbiri ölümden dirilmedi. Allah’ın Hz. İsa’yı ölümden diriltmesi, Hz. İsa’nın kendisiyle ilgili öne sürdüğü inanılmaz iddiaların kesinlikle en harika kanıtıdır; çünkü sadece ve sadece Allah O’nu ölüm-den diriltebilirdi. Allah’ın en harika esinlemesi Hz. İsa’dır!

Bir İman Adımı Atmak

Peki ya siz ne yapacaksınız? Hz. İsa canınızı cehennemden, sizi sonsuz ölümden kurtarmak istiyor. Sizi günahın bağından özgür kılmak istiyor... ancak sizi zorlamayacaktır. Sevgi zorlamaz, özgürce kabul edilmelidir. Hz. İsa’ya inanmayı ve size sunduğu daveti reddedebilirsiniz; ama unutmayın ki o zaman, sonsuza kadar Rab’den uzak kalacak ve O’nun yar-gısına uğrayacaksınız.

Böyleleri Rab’bin varlığından ve yüce gücünden uzak kalarak sonsuza dek mahvolma cezasına çarptırıla-caklar. Bütün bunlar Rab’bin kendi kutsalları arasında yüceltilmek ve bütün imanlılarda hayranlık uyandırmak üzere geldiği gün olacak. Sizler ise iman edenlerdensi-niz. Çünkü size ettiğimiz tanıklığa inandınız.[69]

Peki bu davete neden “hayır” diyesiniz? Kendinizi kurtaramazsınız! İşte bu nedenle Hz. İsa gökten gelip sizin yerinize öldü. Ancak inanıyorsanız, harekete geçmelisiniz. Sadece dinleyerek hiçbir şey yapmadan duramazsınız. Bakalım İncil ne yapmanız gerektiğini söylüyor:

Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu’nu verdi. Öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun. Tanrı, Oğlu’nu dünyayı yargılamak için göndermedi, dünya O’nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. O’na iman eden yargılanmaz, iman etmeyen ise zaten yargılanmıştır. Çünkü Tanrı’nın biricik Oğlu’nun adına iman etmemiştir. Yargı da şudur: Dünyaya ışık geldi, ama insanlar ışık yerine karanlığı sevdiler. Çünkü yaptıkları işler kötüydü.[70]

Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yar-gılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.[71]

İsa, “Zaman doldu” diyordu, “Tanrı’nın Egemenliği yaklaştı. Tövbe edin, Müjde’ye inanın!”[72]

İsa’nın Rab olduğunu ağzınla açıkça söyler ve Tan-rı’nın O’nu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen, kurtulacaksın. Çünkü insan yürekten iman ederek aklanır, imanını ağzıyla açıklayarak kurtulur. Kutsal Yazı, “O’na iman eden utandırılmayacak” diyor.[73]

Rab kendisine imanla ve alçakgönüllülükle gelen hiç kimseyi reddetmeyecektir.

Tartışma Soruları

1. Bu bölümü okuduktan sonra Hz. İsa hakkındaki düşünce-leriniz değişti mi? Açıklayın.

2. Hz. İsa, yaşam ekmeği olduğunu ileri sürdü. Bu ne demektir?

3. Hz. İsa’nın kendisi hakkında öne sürdüğü iddiaların sizce hangisi en önemlisidir?

4. Bu bölümde Hz. İsa’nın karakterinin en fazla hangi özelliğine hayran oldunuz? Neden?

5. Hz. İsa’nın öğrencisi olmak ne demektir?

1 Tevrat - Hz. Yoel 2:28

2 Tevrat - Hz. Eyüp 33:14-18

3 Tevrat - Hz. Eyüp 33:14-18

4 Tevrat, peygamberleri kusursuz ve mükemmel insanlar olarak tanım-lamaz. Hatta bunun aksine, Kutsal Kitap’ta, mükemmel ve günahsız bir insanın olamayacağı anlatılır (Hz. İsa dışında). Bu nedenle her ne kadar Allah adamı olarak tanınsa da, Hz. İbrahim’in zayıflığı bizi şaşırtma-malıdır. Hikayede, Allah’ın merhameti hakkında bir fikir sahibi oluyoruz. Allah Sara’yı, Hz. İbrahim’i ve Kral Avimelek’i, işler daha da kötüye gitmeden kurtarıyor. Aynı şekilde bizler de, kendi hayatlarımızda sorunlar yaşıyor ve sorunlara sebep oluyorsak da, O bizi seviyor. O’nun size olan sevgisi ve yardım etme isteği, sizin mükemmel bir insan olup olmamanıza bağlı değildir. Bu, O’nun lütufkar ve merhametli doğası gereğidir.

5 Tevrat - Yaratılış 20

6 Her ne kadar Kral Avimelek, Sara’yı “temiz vicdanla” kendine eş olarak almış olsa da, bu durum onu günahsız kılmaz. Hz. İbrahim’i onun kız kardeşi olduğu konusunda, kendisini yanılgıya düşürmekle suçlamak, Allah gözünde kabul görebilecek bir cevap değildir. Kral Avimelek’in kadınlara düşkünlüğü ve kendisini kanunların üstünde görmesi, onun istediği her şeye sahip olabileceği sonucunu doğurmuştu (kimseye, hatta Allah’a bile sorması gerekmiyordu). Allah’ın Kral Avimelek’e verdiği rüya, onun daha büyük bir hata yapmasını engellemek ve doğru yola dönmesini sağlamak için bir merhamet göstergesiydi.

7 İncil - Yuhanna 16:2

8 Kudüs

9 İncil - Elçilerin İşleri 9:1-9

10 İncil - Elçilerin İşleri 9:10-16

11 Allah’ın Oğlu ifadesi mecazi anlamda kullanılmıştır. Hz. İsa’nın biyolojik olarak Allah’ın Oğlu olduğu anlamına gelmez.

12 İncil - Elçilerin İşleri 9:17-26

13 Tevrat - Hz. Eyüp 33:14-18

14 İncil - 1.Petrus 5:5

15 Tevrat - Daniel 4:10-18

16 Tevrat - Daniel 4:19-27

17 Tevrat - Daniel 4:28-33

18 Zebur - Süleyman’ın Özdeyişleri 16:5-6

19 İncil - 2.Petrus 3:9

20 Tevrat - Daniel 4:34-37

21 Tevrat - Hz. Eyüp 33:14-18

22 İncil - Elçilerin İşleri 10:1-8

23 İncil - Elçilerin İşleri 10:9-16

24 İncil - Elçilerin İşleri 10:17-29

25 İncil - Elçilerin İşleri 10:30-33

26 İncil - Elçilerin İşleri 10:34-48

27 Tevrat - Hz. Eyüp 33:14-18

28 Tevrat - Yaratılış 41:14-24

29 Tevrat - Yaratılış 41:25-32

30 Tevrat - Yaratılış 41:33-43

31 Kudüs

32 İncil - Matta 2:1-23

33 Tevrat - Yeremya 23:31-32

34 İncil - 1.Selanikliler 5:20-22

35 Tevrat - Yeremya 23:25-26

36 Tevrat - Vaiz 5:3

37 Zebur - Süleyman’ın Özdeyişleri 23:31-33

38 İncil’de (Matta 4:1-10) Şeytan, Hz. İsa’yı çok yüksek bir dağa götürüp O’na bütün görkemiyle dünya ülkelerini göstererek denemiştir. Dünyanın bütün ülkelerinin fiziksel olarak görülebileceği bir dağ olmadığını bildi-ğimiz için, Hz. İsa’ya dünyanın tüm ülkelerinin bir görümde gösterilmiş olması muhtemeldir. Eğer böyle olmuşsa, İncil’de Şeytan’ın görümleri (ve böylece rüyaları da) etkileyebileceğini kanıtlayan belli bir örnek ol-duğunu söyleyebiliriz.

39 Tevrat - Yasa’nın Tekrarı 18:10-12

40 Tevrat - Levililer 19:31

41 İncil - 2.Korintliler 11:14

42 Tevrat - Yeremya 23:28-29

43 İncil - 1.Korintliler 14:3

44 Tevrat - Hz. Eyüp 33:14-18

45 İncil ve Tevrat’ta bulunan düşlere ve görümlere ait, bizim bu kitapçıkta paylaşmadığımız beşinci bir kategori de mevcuttur. Bu da Rab’bin peygamberlere verdiği düşlerdir. Tevrat’ta şöyle yazılıdır: “Eğer aranızda bir peygamber varsa, Ben Rab görümde kendimi ona tanıtır, onunla düşte konuşurum” (Çölde Sayım 12:6). Peygamberler mesajlarını çoğu zaman düşler ve görümler aracılığıyla alırlar ve bunların çoğu Tevrat’ta kayıtlıdır (Yeşaya 1:1; Hezekiel 1:1; Daniel 7:2; Hoşea 12:10’a bakınız). Bu ki-tapçık, bu beşinci kategoriye girmiyor.

46 İncil - Yuhanna 7:17

47 İncil - Luka 19:42-44

48 İncil - Romalılar 1:20

49 İncil - Matta 13:45-46

50 İncil - Matta 7:7-8

51 İncil - Yuhanna 10:10-11

52 İncil - Matta 10:29-31

53 İncil - 1. Petrus 5:7

54 İncil - Yuhanna 1:1-5

55 İncil - Yuhanna 1:14

4^8 İncil - Yuhanna 6:35

4^9 İncil - Yuhanna 8:12

56 İncil - Yuhanna 11:25-26

57 İncil - Matta 11:28-30

58 İncil - Yuhanna 14:6

59 İncil - Markos 2:1-12

60 İncil - Matta 25:31-32

61 İncil - Matta 25:33-46

62 İncil - Yuhanna 14:9-11

63 İncil - Yuhanna 2:1-11

64 İncil - Markos 5:35-41

65 İncil - Yuhanna 5:1-9

66 İncil - Matta 26:52-54

67 İncil - Luka 22:34

68 İncil - Matta 27. ve 28. bölümler ile Yuhanna 18. ve 21. bölümler

69 İncil - 2.Selanikliler 1:9-10

70 İncil - Yuhanna 3:16-19

71 İncil - Yuhanna 5:24

72 İncil - Markos 1:15

73 İncil - Romalılar 10:9-11

Bu Kitap beğendiniz mi?

Daha fazla ücretsiz e-Kitaplar Hristiyan Kitaplar.com'dan indirebilirsiniz.

Breslin yazar olarak beğendiniz mi? Yazarın tüm kitaplar şuradan indirebilirsiniz.

Türkiye'de Kilise Adresleri

İçindekiler

Giriş

1. İnsanları Kötülükten Döndürmek

2. Gururdan Uzak Tutmak

3. Canlarını Çukurdan Korumak

4. Hayatlarını Ölümden Kurtarmak

5. Bir Rüyanın Rab’den Olup Olmadığını Nasıl Anlarsınız?

6. Allah’ın Esinlemesine Yanıt Vermek